Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

1911

Сярэдняя: 4.6 (386 галасоў)

Важна рэй Ігнат Буйніцкі
   Ў танцах нашых водзіць,
Аж здаецца – усё чыста
   Хадыром з ім ходзіць.
 
Калі пусціцца скакаці, –
   Ажна сэрца скача;
Лепшых танцаў і ўвесь Піцер
   Бадай што не бачыў.
 
Ці «Мяцеліца», ці «Юрка»,
   «Мельнік», ці «Антошка», –
Ўсё ў яго сыходзіць гладка,
   Не змыліць ні трошка.
 
Пад дуду і пад цымбалы
   Топне, прыспявае...
Сцеражыцеся, ўсе людзі:
   Беларус гуляе!
 
Не ўнімайся ж і скачы нам,
   Покі сілы хваціць,
Мо пачнуць і думкі нашы
   Весялей скакаці!

Adidas EQT Boost


Сярэдняя: 4.6 (216 галасоў)
Распусціўшы сучча У глухім прыволлі, Сам адзін расце ён На далёкім полі. Як цар, у кароне, Аб нічым не дбае, Ці то стогне бура, Ці віхор гуляе. На адным ён месцы Днюе і начуе; Многа казак знае, Многа песень чуе. Дождж падмыў карэнне; Ў ім дупло – як хата... Ён стаіць і дрэмле – Грозны, расахаты.Womens Footwear Online


Сярэдняя: 4.7 (43 галасоў)
Як сама царыца У залатой кароне, Йдзе яна ў вяночку Паміж спелых гоняў. З каласкоў вяночак – Моладасці сведка – На ёй зіхаціцца, Як у садзе кветка. На грудзях шчаслівых Каптанок ружовы, У руцэ сярпочак Зублены, сталёвы. Вецер абнімае Стан яе дзявочы, Сонца ёй цалуе Шыю, твар і вочы. Каласкі хінуцца Перад ёй паклонна, Дзівіцца ігруша На мяжы зялёнай. А яна – царыца – Весела, шчасліва Карануе песняй Залатое жніва. Смела йдзе у сонцы Ўся сама – як сонца, Гэта жнейка наша Ў нашаей старонцы.Air Max 90 Woven


Сярэдняя: 4.8 (13 галасоў)

Коціцца, ўецца далінкай крыніца,
Б'ецца, плюскоча ў каменнях вадзіца,
     Далей плыве і плюскоча.
Белымі грудкамі лёгшы на траўцы,
Хоча дзяўчынка к вадзіцы дастацца,
     Губкамі чэрпнуці хоча.
 
Вольха лісткамі ёй шыю ласкоча,
Плюскатам рэчка смяецца у вочы,
     Сонейка ўсіх абнімае.
Сонейка, рэчка, вольха, дзяўчына
Думцы ўсміхаюцца соладка, дзіўна,
     Думка іх шчыра вітае...

Nike Jordan