Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Алёна Ясэк

Сярэдняя: 4.4 (17 галасоў)
Мне хораша вясною назіраць, Як зграі птушак з выраю ляцяць, Як іх мая Радзіма сустракае, І, як прылёту рады, хто чакае. Я думаю, што птушкам увышы Міргаюць талым снегам ручаі, Падвозяць, часам, мяккія аблокі Птушыны пералёт, бо шлях далёкі. Марудна на чужыне дні ідуць. Там нашы птушкі долі не снуюць. Буслы, шпакі і ластаўкі, і гусі... Вяртаюцца ў гнёзды Беларусі. Mens Footwear Online


Сярэдняя: 4.7 (17 галасоў)
Імклівы голас цішыні Трывожыць вечар развітання, Самотны бусел увышы Клякоча - сэрца замірае. Душу напоўніла туга, Агортваў подых прадчування, З павеек капала сляза На поле, скошанае зрання. Прастору болей не відаць: Туман накінуў пакрывала. Няма каму паспагадаць - Ну, мабыць, так наканавана. Nike


Сярэдняя: 4.8 (5 галасоў)
Чуваць на лузе гром бясконца. За хмары раптам знікла сонца, Мацнейшы вецер тут жа стаў - Да долу гнуў галовы траў. Было паветра нават інным: Іначай пахла перад ліўнем. А з неба бляск маланкі біў Над лугам ды жыццём на ім. І кроплі ліўня, бы гарохам, Спадалі дзе-нідзе патроху, Затым яны усё хутчэй Ляцелі смела і гусцей. Здаецца, быў нядоўгім лівень, Ды змок сухі на лузе жнівень. І кветкі, і расліны ўсе Знялі спякотны цень з сябе. Air Jordan IV 4 Shoes


Сярэдняя: 4.6 (5 галасоў)
Як мінаеш узгорак, пожні поля і лес – выглядае надворак, вугал хаты і бэз. Зачакаліся надта на парозе гасцей, комін цмокае смачна лёгкі дыму ручэй. Бусла клёкат далёкі каля ганка сустрэў, голас плётак сарокі, знак павагі – знямеў. Я прыехала сёння на дзяцінства зямлю, пазнаю наваколле і сцяжынку сваю, бо па ёй прахадзіла незлічона шмат раз. Тое, што я любіла не забудзецца час. Тут прыемна і добра, многім я, як свая, бо душой непадробна. Рады мне – рада я. Nike Ambassador 11