Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Кацярына Парыжаская

Сярэдняя: 4.4 (17 галасоў)

Паслухай, восень,
Не магу я знайсці
Тых сіл у душы,
Каб пражыць гэты час
Самотнай музыкі дажджа, снягоў,
Забытых часам цяжкіх сноў
У царстве мёртвых мар,
І ветра дзікага, і хмар
У небе свінцовым маланкі!..
Як жа ў грудзях цяжка!
Не магу я пражыць
Гэтай восені ў душы,
Адзінокай душы...



Сярэдняя: 3.9 (7 галасоў)

Глядзіш на мяне, нібы пытаеш,
Нібы пытанне задаеш,
А я адказваць не паспяваю,
І моцным позіркам ты б'еш.

У адчае сціснутыя вусны
Усё хочуць штосьці пракрычаць,
Але глухая я, не чую
І нема словы твае гучаць.

І мужны твар, і рысы тыя
Жадаюць штосьці ўсё спытаць,
Але жывыя! Мы жывыя!
І я не знаю, што казаць...

Але што гэта? Ці я мару?
Пачуўся голас з-пад зямлі:
"Гэй, ты, жывая,
Хутчэй да мене падыйдзі!

Усё спытаць цябе жадаю:
Нясвіжскі замак наш стаіць?
А склеп, дзе я адпачываю
Аб тайнах нашых ён маўчыць?

Як я кахала, —
Мае вусны ўсё хочуць, хочуць пракрычаць. —
Пакуль яго не пахавала
Ён дзетак не паспеў забраць.

Ты аб маёй няшчаснай долі
(Даўно хачу цябе спытаць)
Ты памаліся ў касцёле —
Хай супакоіцца душа".

Музеезнаўца мне казала:
"Дзяўчынка, хутка адыдзі!"
Выява раптам эамаўчала
І голас знік, як з-пад зямлі.

Выява больш не размаўляла.
Не чуцен голас з-пад зямлі.
Вачыма толькі ўсё пытала —
Вачыма я ёй адказала:
"Усё зраблю, як абяцала,
Пакуль жывая на зямлі!"



Сярэдняя: 3.5 (4 галасоў)

"Дапамажы, - прасіў жабрак, -
Дапамажы,народ!"
Народ маўчаў:
Без жабрака ён церпіць ад клапот.

З нябёс глядзяць на нас яны
І кажуць:"Гэта страшна,
Калі не чуюць "дапамажы",
Калі жыццё не важна!"

І слёзна моляцца, а мы...
Нас не турбуе свет:
На кожнае "дапамажы" -
Адказам будзе "не"!

Як той жабрак:"Дапамажы!" -
Папросіш у людзей,
А хтосьці скажа:"Біў і ты,
Хай б'юць цябе мацней!"

У наш час дапамагаць
Зусім не норма свету
Каб чалавекам адчуваць,
Паможаш, сябра, чалавеку!



Сярэдняя: 3.4 (14 галасоў)

Сярод дзяцей,
Сярод людзей,
Сярод нябачаных прывідаў
Цябе я адшукаю, мілы,
Цябе знайду я зноў
Сярод снягоў,
Сярод забытых часам сноў
І моў, пакінутых людзьмі
Ты толькі, мілы мой, жыві!
(Ды толькі бы хапіла сіл)
Жыві, трымайся за жыццё,
Жыві, усім смерцям на злосць
Ва ўсіх трывогах і журбе.
У ціхай памяці, у сне
Сустрэну, любы, я цябе.
У гэтым свеце злым і сівым
Цябе я адшукаю, мілы,
Ды толькі ты чакай мяне!..