Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

купалле

Сярэдняя: 4 (721 голас)
Ах, якая над Гайнай купальская ноч! Самы раз бы шукаць кветку-папараць, Самы раз уплятаць летуценьні ў вянок, Самы раз белы корань выкапываць! Ды ні гуку над Гайнай – пад цёмным шатром. Толькі зоркі – як вочкі Купаліны. Дзе ж вы, хлопцы, дзяўчаты? Чаму за сялом, Над ракою, агні не запалены? Раскладайце, паліце Купальля агні! Не затым, каб ускрэсла мінуўшчына, А каб лепей убачыць наступныя дні, Да вытокаў душой дакрануўшыся... Раскладайце агні – хай плывуць па рацэ, Можа, ў зыркім сьвятле іх вы ўгледзіце Постаць Янкі Купалы зь кійком у руцэ — Запрасіце яго прысуседзіцца! Ён вас, пэўна, папросіць «Каліну» сьпяваць I, напэўна, ад сьлёз не стрымаецца, Скажа: «Ах жа, якое купальлейка ў вас! Ах, якую вы спадчыну маеце!..»Nike Sneakers


Сярэдняя: 4.7 (32 галасоў)
Зноў прыйшла і у хмельныя травы упала. І маўклівым туманам панікла ў журбе. Маладая, як колісь загадка, Купала, Што праз тысячы год сёння сніцца табе? Мо ў дыханні тваім – нашых продкаў вяртанне, Што трывожнай зямлі сагравае спакой? Можа, хмельная смага зямнога кахання Засцілае няўтольную душу смугой? У купальскае ночы – бяздонныя вочы. Заварожаць паглядам у соннай смузе. І гараць у цішы агнём лёгкім, прарочым Свечкамі зоркі на цёплай вадзе. А з дзявочай рукі, нібы з самага сэрца, Пачуўшы ўначы прызначэнне сваё, Вянок утрапёна на водмель сарвецца – І скажа Купала, дзе шчасце маё. Няўмольная Лада са мной засмуткуе. Бо знае прароцтвы ў сваёй варажбе: На Купалле мой любы заручыць другую – Мой вянок утапіўся ў купальскай журбе.SNEAKERS


Сярэдняя: 4.4 (14 галасоў)
Дай, дзяўчо, далоньку Хлопцу маладому, То Іван Купала Кліча цябе з дому. Марамі вяночкі Паплывуць па Шчары, Зацвіце зноў кветка У лясным гушчары. Таямніча сцежка Вас абодвух маніць, А у лесе водар Галаву дурманіць. Шчасце адшукайце З тою чырвань-кветкай. На вяселлі вашым Месяц будзе сведкай. womens nike shoes


Сярэдняя: 4.8 (5 галасоў)

У купальскую ноч
над прасторамi вод
цалавалiся явар з калiнаю.
Як драмалi палi,
засынаў небасвод, -
я спаткаўся з чароўнай дзяўчынаю...
 
Як драмалі палі,
а ў палях ды туман,
ой, туман-малачай серабрысты
жыта рунь паліваў
і кудзеліў твой стан, -
мы ступалі далінай імглістай.
 
А ў даліне ў цішы
чырвань-кветкі цвілі,
ты вяночкі пляла прамяністыя.
Залаціўся агнём
золак ранні ўдалі,
як мінулі даліну імглістую.
 
І пайшлі,
             і пайшлі
мы на вольны прасцяг,
у прасторы палёў сінявокія.
Толькі спевы дзяўчат,
ой, ды спевы жыцця
усплывалі
                далёка,
                          далёка…
 
Не развесісты гай
гаманіў пад гарой,
не зязюля ў гаі кукавала, -
у купальскую ноч
пры спатканні з табой
ты аб шчасці з запалам спявала.

Air Jordan VII 7 Retro 304775