Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

1925

Сярэдняя: 4.5 (26 галасоў)
Апала сінь… цвіце па-над раўнінай, Вяргіні цвет асыпалі даўно, І стынуць ў золаце асмуглыя рабіны, Стаяць і журацца увечар пад акном. І ў жоўтацвецені над ярам і далінай Тане ў каўшах асенняе віно. І спяць гаі… і сыплюцца лісты… Звіняць акорды ў сэрцы маладым.air max 1


Сярэдняя: 4.4 (154 галасоў)
О хараство асенніх дзён празрыстых, Бязгутарнасць прыроды і спакой. Ўрачыста полем з пушчаў залацістых Прыйшла туга і пала над вадой. А там застыла яснасць даляў чыстых Над цёмнай рунню й чорнай цаліной, І холад лёгкі ў косах прамяністых Разліла сонца хваляй нежывой. Наўкол сляды павольнага канання І веліч нетутэйшага маўчання. Прымаю корна сон зямлі азурны. І летуціцца сцішанай душы Такі ж спакой, халодны і бязбурны, І адцвітанне яснае ў цішы. ADIDAS


Сярэдняя: 4.6 (22 галасоў)
Васільковыя, сінія вочы, Не пазнаць вашых дум-таямніц! Калі вецер бярозу паточыць, Дык і дуб нахіляецца ніц. Так і сэрца маё спаляцела: Зірк вачэй для мяне быў агонь. Стрэў на пожні яе з тварам белым, Стрэў і сціснуў далонямі скронь... З тых часоў у маіх вандраваннях Сэрца сочыць блакіты вачэй І гучыць у напевах-прызнаннях Сіні колер званчэй і званчэй. Я не першы ў гады маладыя, Калі сэрца крыніцай бурліць, Заспяваў пра блакітныя тыя Вочы, поўныя дум-таямніц. Не шкада залатога дзяцінства, Адцвітуць усё роўна сады: І на цяжкіх і лёгкіх гасцінцах Чалавек толькі раз малады.Nike Shox Avenue 802


Сярэдняя: 4.4 (900 галасоў)
Ехаў Дзедка на кірмаш, 3 ім на возе — Баба. Конік з выгляду — дарма, Ды цягнуў ён слаба: Меў не болей двух гадоў, Як суседзі кажуць. Баба ж тая — сем пудоў, Сама меней, важыць. Пад узгорак або ў гразь — Конь насілу возьме. Стала Баба памагаць... Седзячы на возе. Што ж, каню другі гадок. Дык яна — за білы Ды нагамі у перадок Пхне, як мае сілы. — Кінь, дурная, бо зганю! — Дзед тут Бабе кажа. — Ты паможаш так каню, Як хваробе кашаль. — Ах ты, ёлупень стары! — Баба Дзеда лае. — Стой жа тут, хоць ты згары! Мне бяда малая. Потым — гоп яна з калёс, Села ля дарогі, А каня як чорт панёс, — Дзе ўзяліся й ногі! *** Ва ўстановах часам ёсць Вось такія ж "бабы": Здэцца, й робяць яны штось, Але справы — слабы. Ды такая не ўцячэ! Скажам ёй нарэшце: — Мо без вас было б лягчэй? Паспрабуйце злезці!Air Max Hyperposite