Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Міхась Скрыпка

Skripka.jpg
Нарадзіўся 26 лістапада 1907 года ў вёсцы Месціна Бярэзінскага раёна Менскай вобласці ў сялянскай сям'і. Скончыў Рагачоўскі педагагічны тэхнікум (1930). Настаўнічаў у Рагачоўскім раёне. У 1940 г. скончыў завочна літаратурны факультэт Менскага педагагічнага інстытута. У час Вялікай Айчыннай вайны быў у партызанах, у 1944-1945 гг. – у Савецкай Арміі. Пасля вайны настаўнічаў у школах Магілёўшчыны і Меншчыны. У 1965-1971 гг. працаваў намеснікам дырэктара бюро прапаганды мастацкай літаратуры СП БССР. У друку ўпершыню выступіў у 1927 г. Выдаў зборнікі баек, вершаў, мініяцюр «Сатыра і гумар» (1958), «Сатырычны калаўрот» (1967), «Ад смеху не ўцячэш» (1975), зборнікі аповесцей, апавяданняў і гумарэсак «Мая хата не з краю» (1959), «Пад корань» (1962), «Усяк бывае...» (1963), «Шануючы вас» (1982), кніжку антырэлігійных нарысаў «Сцеражыся цемрашалаў!» (1964), «Дзіва ў кошыку» (1983), «Злазьце – прыехалі!» (1985), «З сэрцам і перцам» (1987), кніжку апавяданняў для дзяцей «Дзіва ў рэшаце» (1963) і вершаваны зборнік «Пад смешнай вясёлкай» (1971). У 1977 г. выйшла кніга выбраных твораў «І з перцам і з сэрцам». Выступаў і як драматург. Напісаў сцэнарый кароткаметражнай тэлекамедыі «Акадэмік» (пастаўлена ў 1963). Аўтар звыш трыццаці аднаактовых п'ес, камедый для мастацкай самадзейнасці «Дадому» (1958), «Тэлеграма» (1959), «Землякі» (1962), «Чорт дапамог» (1963), «Навагодняя сустрэча» (1963), «Небяспечны госць» (1964), «На сваю галаву» (1966) і інш. Перакладаў з расейскай і ўкраінскай моваў. Пераклаў асобныя вершы А. Твардоўскага, С. Маршака, С. Міхалкова, А. Барто, С. Алейніка, А. Вішні, П. Глазавога і інш.Nike News


Сярэдняя: 4.4 (179 галасоў)
Вось нешта раз на птушкаферме Індык, пад'еўшы добра зерня, Пачаў між птушак выхваляцца: — Са мной хто можа параўнацца?! Ну гляньце, птушкі, на мяне!.. Ды крыллямі — як чыркане! — Сваім я лёсам ганаруся, Ну, што вы варты, куры, гусі? Са мной вітаецца сам Бык, Як стрэне дзе: «Здароў, Індык!» Пастаўлю хвост — зайздросціць Пава, А чуб, як макаўка, на славу. Або калі закулдыячу — Ад шчасця сам я ледзь не плачу. I салавей, сябры мае, Ніколітак не запяе. Але тут Лыска не стрываў I ў выхвалякі запытаў: — Хацеў бы я, Індыча, знаць: А ці умееш ты лятаць? _________________________ Быць мастаком яшчэ не значыць Хадзіць ды толькі кулдыячыць.Nike


Сярэдняя: 4.5 (215 галасоў)
Здавалася, без дай прычыны Леў запрасіў Асла на імяніны. Асёл ад шчасця захмялеў. Падумаць толькі! — Ён і Леў. Здаецца ж, ён і не радня, Па чыну, сіле — не раўня. I раптам на табе: «Прыходзь на імяніны». — А можа ацаніў ён розум мой, асліны I буду там за тамаду? Так... на ім вазілі там ваду.Adidas Yeezy


Сярэдняя: 4.3 (14 галасоў)
Я раскажу тут, як умею: Спяшаўся Воўк на асамблею, Дзе гор, лясоў і стэпаў жыхары З якой пары Не могуць між сабою пагадзіцца. I марыў шэры не спазніцца, Але, мінуўшы грэчку, Сустрэў авечку (Відаць, адбілася ад статка). — Непарадкі! — Гаворыць воўк, пусціўшы сліну. — Ты парушаеш дысцыпліну! Чаго ты швэндаешся тут? А ну, хадзем за мною ў суд! I, збочыўшы з дарогі, шэры Авечкай добра павячэраў. Пасля з трыбуны асамблеі Шкадуе Воўк авечак, млее: — Па мне, жывое ўсё жыві! А пыса ўся яго ў крыві. _________________________________ Мы ведаем драпежнікаў такіх, Што смерць нясуць і рабства для народа. На словах, дык яны за мір і за свабоду, А пысы у крыві у іх.NEW BALANCE