Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

блуканне

Яшчэ не ацэнена
Зноў пралягла дарога мая да храму. Хто я? Забыты прапойца? Нязнаны паэт? Ранкам да першай бутэлькi цягнуся у краму, Увечары доўга ствараю благi санет. Доўгiя, доўгiя, светлыя светлыя косы. Мне не пазбыцца нi сноў сваiх анi мар. Ты так хацела, каб я для цябе стаў простым. Не дачакалась, а я нават не спрабаваў. Што мне цяпер забывацца або напiцца, Цынкавы крыж адно псуе жывы далягляд, Толькi напэўна каханне у сабе не забiць мне, Пэўна дарога адна пралягла- назад. Што ж, пражыву яшчэ крышачку, восенню пройдзе Усiмi забыты прапойца, нязнаны паэт, Каб падначалены раптам сляпой свабодзе Цiха пакiнуць на лесвiцы свой санет. Я не чакаю, што ты яго раптам знойдзеш, Я не чакаю i нават не веру зусiм, Што засумуеш над iм, як хвiлiна пройдзе У ноч, калi я астыў...Nike Hyperdunk 2017


Сярэдняя: 4.4 (7 галасоў)
Кожны гадзіннік мае свой час, як чалавек - сваю праўду. Вось мы чаму ў нашым жыцці не бачым ні шчасця, ні гвалту. Згублены розуму ніткі хвост, кожны пры праўдзе сваёй. Кожны гадзіннік кукуе сваё. Хопіць... Не трэба больш... Стой!Mercurial X Proximo