Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

грамадзянская лірыка

Сярэдняя: 4.5 (106 галасоў)

Беларусь – мая краіна!
Беларусь – мая Дзяржава!
Беларусь – мая Айчына!
Беларусі маёй слава!

Хай жыве, народ магутны
Ты вялікі мой народ!
Белатвары, златакудры
І прыгожы як узыход!

Хай сыдуць навекі чары
З твару радзімы маёй,
І ляцяць як у небе хмары
Над прасвяднаю зямлёй.

Нібы кельцкія друіды
Мы спяваем гімн вятроў!
Вострыя да гневу дзіды
Гэта вастрыня дзядоў.

Зломяць ворагі кіпцюры
Бо таму што слаўлю я –
Зямлю да болю родную
О, прарадзіма мая!

І на поўнач – пабудова,
Брат, ваўчыны дыверсант
Са штандарамі: RaHoWa
Захоўвае Крывеланд!

Адраджаецца Дзяржава
Абнаўляецца зямля…
Беларусі маёй слава!
Ты паплечніца мая!



Сярэдняя: 4 (34 галасоў)

Сябры, замест атруты астракізму
цярпення назапасім, шкварак, крынак…
“Адзінай вернай…” шлі ўжо к камунізму,
а выйшлі ўсё адно — на рынак.



Сярэдняя: 4.7 (22 галасоў)

Вельмі кахаю, вельмі нуджуся
Я па табе, дарагая мая.
Золатам славы сцяг Беларусі
Гнеўна падніме, у напад рука!

Мы беражом нашу горкую памяць
І перамогі, у крыві беражом.
Вольнасць і праўду, веру і самасць
Усё тое што нас, асвятляе агнём!

Чытай мае гімны, чытай мае радкі
Яны прысвечаны каханаму краю,
Не любы мне песні, чужыя загадкі
Іншай старажытнай зямлі не жадаю.

Лясы мае горы, азёры, балоты…
Песня тужлівая ў небе плыве,
Гэта мае квітнеючыя шыроты
Цябе я кахаю – Радзіма Жыве!



Сярэдняя: 4.1 (14 галасоў)

Усе чакаюць волю,
Як мадонну з неба.
Воля, як жанчына,
Ёй смялейшы трэба.

Каб не поўз вужакай,
А лятаў, як сокал,
Каб не выў сабакай
За спіной здалёку.

Каб не біў паклоны,
А быў варты болей,
Каб не жыў прыгонным,
Ці, як раб ў няволі.

Каб была іконай
Маці і Айчына,
І каб іх законы
Нёс, як свет лучыны.

Вось тады і воля,
Мабыць, сыйдзе зверху,
А пакуль - над столлю,
На чужым паверху.

© Copyright: Людмила Воронова Супрун, 2017