Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Ўладзімір Горбік

Сярэдняя: 3.5 (10 галасоў)
Слоган на трамваі: Мама и папа, я не хочу вас терять. Бросьте пить. Бацька, маці – кіньце піць, Бо не буду вас любіць. І паліць вам больш не трэба Хіба ёсць ў гэтым патрэба. Вы на гэтыя паперкі Лепш купіце мне цукеркі Вам удзячны буду я Будзе добрая сям’я. Студзень 2013г. Mens Trainers


Сярэдняя: 4.3 (6 галасоў)
Цудоўныя гадзіны! Квітнее восень перад зімою. Цветастай хусткай маніць, вабіць за сабою. І ўсё гэта – як ў апошні раз. Салодкі пацалунак развітальны, Заплюшчыць вочы сонечны прамень, Вецер паведае мне шэптам яе тайны, Астудзіць галаву рачны струмень. Срэбрам і золатам мяне ты ўзнагародзіш, Лістом кляновым – быццам медалём. Па пералесках ты мяне паводзіш, Абсыпеш дробным восеньскім дажджом. Прыгожае багатае ўбранства Прыкрые снегам хуткая зіма. Зайздросна ёй глядзець на гэта панства, Ды ў рэшце рэшт прыйшла яе пара. nike


Сярэдняя: 4 (2 галасоў)
Дрэвы скідываюць лістоту Быццам старое аддзенне Дрэвам трэба адпачыць І ўсё гэта без сумнення Снежань іх прыкрые коўдрай Цёплай, мяккай і бялюткай Завіруха калыхаць Будзе іх зімою хуткай Упрыгожываць галінкі Будзе ў студзені марозам І срэбрыстаю вуаллю Прыкрываць плечы бярозам Люты будзе іх палохаць Ноччу ветра завываннем І ламаць галлё старое Прызнаючыся ў каханні Сакавік пяшчотна сонцам Адагрэе і напоіць Карані падымуць вільгаць Аж да самае да скроні Кожным дрэвам асабіста Красавік – мастак займецца І з яго зялёнай фарбы Цёплы месяц май пачнецца Потым будзе чэрвень, ліпень Жнівень, лета залатое Дрэвы вырастуць,ўзмацнеюць Бо жыццё у іх такое Восень дрэвы упрыгожыць Ўсім на зайдрасць размалюе Будзе верасень, кастрычнік Потым лістапад ўсе здзьмуе Дрэвы скідываюць лістоту Быццам старое аддзенне Дрэвам трэба адпачыць І ўсё гэта без сумнення… Лістапад 2014 Apparel


Сярэдняя: 5 (1 голас)
Ты змагла так мяне ўсхваляваць Смеў цябе за каленку трымаць Захацела каб гэтай гульнёю Расталіся тады мы з табою Ты пайшла, ды і я пайшоў спаць Бо не мог больш ўсё гэта трываць Клаўся я на спіну, ці на бок Быццам страціў я розум і зрок Асаблівасць юнацкага цела Ўсё магло быць, таксама хацела І не ведаў я плыць, ці тануць Толькі ў ноч тую мне не заснуць Дурань быў, і яна бы дурніца Час мінуў – маладосць, маладзіца Кожны з нас пажадае магчыма Той гадзіны вяртання, інтыма. 2014г. Kids Clothes