Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Вашыя сябры тут!

Апошнiя водгукi

Участник конкурса «Интернет-премия» ТИБО-2010

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Наш банэр

vershy.ru - Вершы беларускiх паэтаў

Код банэра

Лічыльнікі

Алена Арцёмава

Сярэдняя: 5 (1 голас)

А: Што пра Бога магу сказаць,
Што я маю за Слова?
А’: Бога.
А: Чым аддзячыць
і
што аддаць
за ахвяру яго?
Нічога.
Чалавек – ён жа быццам дым.
Крок? Паўкроку з уласнай волі…
А’: Бог ёсць полымем. Ты ў ім
маеш месца жывой Любові.
А: ...толькі крок. Не заўжды святло –
цемра ў роспачы шляхам стане.
Немагчыма пражыць наноў…
А’: Годны духам уваскрос у пашане.
Міласэрны.
Прысуд адзін
усім, з’яднаным адным Законам:
не знікае пад небам дам –
не абернецца Вечнасць сконам.
Хто сказаў, што не будзе дзень
грэшным шлях асвятляць, як крочыць?
Не прайшлі б да святла праз цень,
не знаходзілі б Сонца ўночы.

Вера Збаўцы – спаслана ўсім,
уратуе ў апошняй долі.

Бог ёсць намі,
і кожны ў ім
мае месца.
Заўжды.
Любові.



Сярэдняя: 5 (2 галасоў)

Пад крыжам – сон.
Я. Мой анёл. Малітва.
Мой горад, мост. Мой пэндзаль
ды палітра…

Эскіз.

Чароўны сон пад небам
і пад крыламі.
“Мой Бог,
мы засталіся ў гэтым горадзе
адзінымі?

Дзе людзі?

Я іду да Вас усіх,
я мару аб сустрэчы,
натхненні…
Родныя! Не пакідайце мне пустэчы.”

Сон у самоце.
Цішыня.
Ад стомы – быццам скошаны.
“Мой Бог,
мы засталіся ў горадзе апошнімі?”

Не праўда.

Новы дзень малюю.
Сіні.
Стогн. Падымаюся з зямлі,
бо маю моц
не быць знясіленым.



Пералік аўтараў