Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Уладзімір Мазго

mazgo.jpg
Нарадзіўся 5 сакавіка 1959 года ў гарадскім пасёлку Зэльва Гарадзенскай вобласці ў сям'і рабочага. У 1964-1968 гг. разам з бацькамі жыў у Сібіры. У 1976 г. паступіў на філалагічны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта (скончыў завочна ў 1985 г.). Служыў у Савецкай Арміі (1979-1981), быў карэспандэнтам шматтыражнай газеты «Інтэграл», выхавацелем у рабочым інтэрнаце, супрацоўнікам рэдакцыі літаратурна-драматычных праграм Беларускага тэлебачання. З 1984 г. - рэдактар выдавецтва «Юнацтва». Сябра СП СССР з 1984 г. Друкавацца пачаў у 1972 г. Аўтар паэтычных кніг «Пад спеў крыніц» (1982), «Вершаліна» (1987), “Марафон”. Выдаў кнігу вершаў для дзяцей «Калі спрачаюцца маланкі» (1989). Працы і ў галіне перакладу.Helga Lovekaty


Сярэдняя: 4.6 (66 галасоў)
He дапамог бядзе анёл, Калі ўпаў на грэшны дол Гарачым снегам попел. I мы змывалі горкі пыл I пракліналі небасхіл За небяспеку кропель. Халодны пот. Гарачы снег. I нехта ўпаў. А нехта збег, Хаваючы рэактар, — Хто за сабой людзей павёў I захлынаўся ад прамоў Пра чалавечы фактар. Змываем пыл духоўных ніў, Што нечакана паланіў, Запэцкаў нас па вушы. I дай нам, Божа мілы, сіл, Каб змыць нарэшце гэты пыл Ачысціць нашы душы!..Air Jordan IV 4 Shoes


Сярэдняя: 3.9 (7 галасоў)
Сонцам радасць свеціцца I няма журбы, Бо сягоння Вербніца — Свята ў вярбы. Стануць сцежкі вузкімі Раптам нам з табой — Захлынемся вуснамі Пад густой вярбой. Радаснай хвілінаю He спяшай, пастой. Вербнаю галінаю Расквітнеў настрой. I няхай саперніцы Зойдуцца журбой: Стрэнеш свята Вербніцы З любым пад вярбой.Air Jordan News


Сярэдняя: 3.5 (4 галасоў)
Два самотныя лісты Уваскрэслі з нематы, Нібы гэтыя лісты — Я і Ты. Лісце падала з галін, Адлятаў апошні клін, А пад ім, любоў мая, Ты і Я... Два самотныя лісты Запалілі залаты I бясконцы лістабой Над зямлёй. I няхай ляцяць гады, Помняць золак малады Два шчаслівыя лісты — Я і Ты. Хоць не вечная вясна I заснежыць сівізна, Згадак светлая бруя — Ты і Я. Два самотныя лісты Уваскрэслі з нематы, Нібы гэтыя лісты — Я і Ты...Nike