Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Язэп Пушча

Сярэдняя: 4.5 (45 галасоў)
Вечар асенні, вечар маўклівы Песціць, цалуе, песціць каліны. Песня зблудзіла, песня у гаі, Зоры ж у высі, зоры мігаюць. Срэбрам на лісце, срэбрам на стромы, - Ўсюды сугучнасць, ўсюды так стройна. Струны у сэрцы, струны-браціхі Звоняць умітусь, звоняць, не ціхнуць. Як жа мне з імі, як жа, каліны, Ў вечар асенні, вечар маўклівы? 1925 Air Jordan IV 4 Retro Snake Skin


Сярэдняя: 4.5 (23 галасоў)
Каханне, залатое каханне, Я стаю, пахiлiўшы чало! Не спаткаў я цябе пры кургане, Не сустрэў у завейных палёх. Ты само да мяне, маладога, Прыгарнулася сэрцам сваім. Усміхаліся далі, разлогі, Усміхалася радасць у сінь. А песні, санцавейныя песні Разліваліся ўсплёскамі хваль. Яны з сэрца каханне разнеслі, Яны з сэрца памчаліся ўдаль. Ў гэты вечар самоты не песціў, Найшчаслівейшы быў між людзей. Ціха зоры смяяліся ў вецці, Я на іх задуменна глядзеў. Разгадаць мне хацелася ўсмешку Адной зоранькі яснай, як дзень. Ружавела каліна на ўзмежку, Я прыціснуў яе да грудзей. Застануся з табою, красуня! Я не ведаў уцехі ў жыцці. Мне расслухаць хацелася ў шуме, Аб чым ліст да ліста шапаціць. Яна слоў мне тады не казала, Толькі вусны палілі мой твар. Не было, не было ў песні жалю, Толькі кідала сэрца у жар. А што далей?.. у ветра спытайся. Пакахаў, як ніхто, пакахаў. Ой ты, Стася, смуглявая Стася, Ўзгадаваў цябе Случчыны гай!Nike Air Max 270


Сярэдняя: 4.9 (9 галасоў)
На стромкім усхоне
Стаяў задумены мастак.
Шум гонкае хвоі
Навеяў таемнасць і страх.
Глянуў на дол
Ён маўкліва, −
Сціснуўся боль:
Сплямлена кроўю каліна! 

Далей
У хмалёвыя хвалі
Кінуў праніклівы зрок:
Смутку народа майго не схавалі,
Тоіце нейкі няведамы змрок! 

Холад у вашым прадонні! – 
Скрухай наліўся душы яго хмель;
Бачыць ён вобраз бяссмертны
Мадонны
Стварыў што мастак Рафаэль. 

Далі
Празрыстымі сталі,
Промені сонца
Яснотай чало апавілі.
Істота ўся ў захапленні бясконцым, − 
Рукі прастор ахапілі. 

− Любы мой, мілы прастору,
У нашай забытай нізіне
Сцелецца новы Шлях Млечны! – 
Вечарам зораста-сінім 

Праходзіць ім будзе Марыя;
Юнак прывітаецца чула,
З каханнем у сэрцы затоена-вечным.
− О, светлыя зоры,
Пад вэлюмам срэбным я з ёй заначую!
Палкія вусны пяшчотай акрыю,
        Ave, Maria! 
Mercurial Superfly CR7 High


Сярэдняя: 5 (7 галасоў)
Беланогі, расчухраны месяц Лявоніць у лісці кляновым. Мне чупрыны не хочацца звесіць Ў гэты вечар аўсяна-зялёны. Я пайду сінявою мурожнай Да начлежнікаў, хлопцаў буяных, Хай прыгорне мяне вербалоззе, Бо я хмелем сягонняшнім п’яны. Ой вы, поплавы ў шэрай сярмязе, Веснавейце ў даліне-лагчыне! Мяне променем сонца абвяжа, Пакланюся я нізка айчыне. Закалосяцца песні ла весніц, Заспяваюць таполі і клёны. Мне чупрыны не хочацца звесіць Ў гэты вечар аўсяна-зялёны.Adidas Shoes