Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Аляксей Міхееў

Сярэдняя: 2.9 (11 галасоў)

З усіх ног, калі скончыцца ноч,
па шашы на імклівым фантоме
парулю за сябрамі прэч
размаўляць на адной з імі мове.

Цісну газ - захапляе парыў.
Хуткі свет, няма часу марудзіць.
Міма гаяў шумлiвых і ніў
рэзкі гук асяроддзе абудзіць.

Дзьме з усходу. Нясемся далей
падначаленыя нікому.
А фантом усё гучней і гучней,
нiбы рэха гарэзнага грому.

Круціць колы суполка сяброў.
Кожны ўсцешаны i шчаслівы.
Кожны лепш, чым раней у сто разоў.
Кожны ведае, што асаблівы.



***

Сярэдняя: 2 (5 галасоў)

Прыхільнік веры сваіх продкаў,
пакінь ў гісторыі свой след,
зляці са шпулек тонкай лёскай,
будзь крут, як бацька твой і дзед!

Збірай усё тое, што патрэбна,
і ў мужны шлях. Iдзі знайдзі
ту прыгажосць, з якой прыемна
ў Мадрыдзе восень правесцi.



Сярэдняя: 3.4 (14 галасоў)

Бяссонных хваляў хваляванне
вітае сонца ружы след.
Дзень пачынаецца з світання,
жадання ўпрыгожыць свет.

Вакол нiбы агонь сапраўдны
чароўна шар пылае над вадой,
i ў вышыню, для ўсіх істот жаданы
павольна ўзлятае над зямлёй.



Сярэдняя: 3.8 (25 галасоў)

Вясна авалодала небам.
Вярнуліся фарбы i гукі.
Кветкамі пахне глеба.
Сонца цалуе рукі.

Красуні ў новых туфлях
і сонечных акулярах
міма істот у касцюмах
цокаюць шпарка па справах.

Горад напоўніўся сонцам,
сагрэўся, пачаў распранацца.
Смяецца і танчыць бясконца.
I я не магу ўтрымацца.