Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

сатыра

Сярэдняя: 5 (1 голас)

Цвета мчым дэсь до тёшчы

Мы тут жмэм на машынах...
Ну, куда жэ – до тёлок-с!
А мні трэ но косілка.
Правда, о, механічна!

А дэ гэтакэ возьмыш.
Мышы всі но з мотормы ш.
От я й выкупыв коску.
Да шэ й добжэ наклёпану.

Правда, тая шэ польска.
Но заржевляна трошкы.
Да а ек заберош ты
Гэту ласку з Янова.

Шо, тебя прама й ф тобус?
Аль памчыш выдко ровром?
Бо шэ й рэйку взев ф 7кы,
Шоб клыпаты наравку сь.

Продалы мою хату
Дэсь давно ув Опадышч.
А сыйчас шэ й плімяш тут
Прадавае ш хібарку з.

А ву йій стік кузакый,
Шо я й в Яновы стану
Шэ пропітку шукаты,
Шоб ф сыбэ фсю отраву.

Так шо, да, мы й уф баньцы
Тута мыемса с Ваксай.
А ны в таз налывайім
Ліш-оно соды ложку.

Так я, шо, зном у город?
Нюхаць здохлынькых кошак?
Гай-я-яй! Цвілізацыя:
На крахмальчыц – с метанам.



Сярэдняя: 5 (1 голас)

О! А ля мне шэ й больш містамы

А мне не нравіцца деревня!
Тут вець зьвініць піла сь сякерай.
І нават трактар рвэ с коріньнем
Усэ, шо псам мышее жыты.

І вжэ ны то шо у Яновы
Повырывалы дэрво с корнэм,
А навыть моглыцы дзурілам,
Ну, затінялы водку пыты ш.

От пан тылет пасэ пак добжэ!
Бісун нычого вжэ ны хочэ.
А но шоб йіздыв ты до рылок
Онь по брусчатцы польскый з быдлом.

Трасысь! Трасыся, Грыцю хыжый!
Ужэ й ны дыхай у Вовків вонь.
Так харашо пакрасіф ізьбы
Во лабор з дбайно ж лаборыхо.

І я сыдю но на асфальты
Ув Рыловышчах да й мечтаю:
Калі ж-то на малой радзіме
Хоть лапы обрубають жыдкым...

Усі ж такы ужэ здоровы,
Шо глушать но на паску водку.
І шо рабам цыганьськым гондэ
Твойі срачі да той колодяз.

Всэ ух ек чысто ж в Дыржыновы.
Ну, там хоть шэ сажеють ёлкы.
Увэсь пысок янтарный бонді,
Бач, прывратылы в пару сь больніц.



Сярэдняя: 4 (40 галасоў)

Давай схаваемся ўдваіх пад шэры куст
Ды файна, каб ніхто не заўважыў!
Каб не чутно было і чарвяку,
Пра што з табой сакрэтнае мы кажам.

Калі глядзець не будуць ў наш бок,
Мы крыкнем, што ніхто нас не прымусіць!
Што да апошняга змагацца будзем, бо
Мы моцныя!Ну,словам,з Беларусі!

А потым пойдзем мы маршараваць
Па вуліцах напоўненых пустэчай.
А мы героі, нам на ўсё пляваць:
На тое, што і ганарыцца не чым!

Мы здейснім тое,што жадалі ў снах,
Але мы здейснім там, дзе і жадалі.
Зноў пройдзе час, надыдзе зноў вясна
Яна сустрэне зноў нас сонца жалем.



Сярэдняя: 5 (1 голас)

Цеп пачэ – дзі-дзі ды ці-ці, а но вота: цыцкы

Ніколі ня бачыв народ мой ні паляшуков ж,
Шо згінулі тышчамы дзе-та каль дзетачак онь.
Ды толькі трава шапаціць, а ні сена свярбіць:
Ну, як гэта – трохі хоць зЕсці святых Вась пладов.

Прыходзіла восень – а 8 якіхсь смердзюков
Заныкалі нат сенавалы ля майстравых козк.
І вота: капцы вуш прыходзяць – дзядок
Ледзь-ледзь лапаціць нам на клавішках сізых варон.

Ну, шо, зілінота? Ня можэм пісаці, как скот?
А ты вось пачуй, як скажу ЕК, ХОЛУЙ?
Ны й еблык ны нада тобі хоть бы-к на сабанТуй?
Ах, туй оно хочыца бісу в яновах павcюд!..

По нэбовы лэтае дэся лыхый салімот.
А то ж прамо Петя Міроновіч з моглыцый прот.
А не той паночак, шо ночкамы в Камы но пЁць
І в камынь усэ пырыроблюе влад у пыньков.