Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Ганна Сабела

***

Сярэдняя: 3.6 (12 галасоў)
Ці спякотнае сонца, Ці, мо, дожджык імжыць — Усе ідуць насамоце Сярод мора машын. Міма смеха дзіцяці. Міма гора другіх. “Толькі нас не чапайце”— Лозунг ціхі для ўсіх. Азірнешся наўкола — Толькі дзіву дасі: Часам мы негатывы Ў гэтым яркім жыцці.Air Jordan


Сярэдняя: 4.5 (4 галасоў)
Вецер зносіць апошні лісток І не вернецца ён больш ніколі. Вось таксама бывае ў жыцці: Пакідае ўсё, крамя болю. Разрываючы неба шаўкі, Хлешча дождж па ізраненым сэрцы. Не сціхае той боль, Не зняходзіць ў нябыт. Нікуды ад яго ўжо не дзецца. Ну, навошта, навошта так сэрца ірваць? Адкажыце, нямыя нябёсы! А нябёсы не кажуць, нябёсы маўчаць, Бо ўжо боль чалавецтву стаў лёсам. Air Jordan


Сярэдняя: 4.2 (9 галасоў)
Цвітуць белым цветам каштаны. У восеньскім парку старым. Калышуць іх вэлюм туманы І травіць ад вогнішчаў дым. А вецер, зрываючы кветкі, Над горадам баль учыніў Пад музыку соннае рэчкі, Пад шэпты пажоўклай вярбы. Цвітуць белым цветам каштаны. Іх восень у палон не бярэ. Над горадам у сонцы халодным Пах кветак чароўны плыве. Womens Footwear Online


Сярэдняя: 4 (2 галасоў)
Зіма праклінае вёсны. А я праклінаю памяць, Што здолела мне данесці, Што ты для мяне Радасць. Вачэй залацінкавых тоні Мне мрояцца ў жудасцях ночы. Ніхто словам мне не паможа Ды памагаці Ня хоча. Я рукі да зор узнімаю І чую іх ціхія шэпты. Сівер змяняецца сонцам... Каханне становіцца небам. adidas NMD kaufen