Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Сяргей Кандзідыч

Сярэдняя: 4 (2 галасоў)
Месяцам дзівіцца дзень, Шум цішыні – дождж. Кідае Сонца прамень: Час сівізны – что ж. Цені рубаі – святло, Будзе адказ другі? Птушка ўстае на крыло, Ў небе робіць кругі. Месячны сёння ранак, Вабіць блакітная даль. Тае, растае світанак, І расквітае міндаль. Boots


Сярэдняя: 5 (5 галасоў)
За недамоўленым з’яўляецца самота, Сумневаў штылі і пачуццяў буры, Уяўлення светлая пяшчота, Адкрыццяў радасных віхуры. Air Jordan XX9 High


Сярэдняя: 5 (1 голас)
Ні сабе і ня люду, Зорачка набакір. Заіскрыцца прэлюдыяй Мінарэтны кумір. Ці адумацца пнуцца, Але справа ці ў тым: Калі трэба прачнуцца, Сон – бывае як дым. І за марай жывою Стаім пад дажджом. Пад блакітнай вадою, Творым картачны дом. Дожджык мройны, і годзе, Рассыпае свой град. І рагочуць ў народзе, Кожны гэткаму рад. Дзверы ў картачны домік, трохкутна пусты, А на сценках сямёркі, Дамы, тройкі, тузы. Буданы, ды з бубновых, І іншых масцёў, Для такіх выкшталцоных, Неразумных гасцёў. Гэта зорная ночка, Травеньскіх навальніц, Усё мне сніцца куточак, з моцным пахам суніц. Footwear


Сярэдняя: 5 (2 галасоў)
Ні сабе і ня люду, Зорачка набакір. Заіскрыцца прэлюдыяй Мінарэтны кумір. Ці адумацца пнуцца, Толькі справа не ў тым: Калі трэба прачнуцца, Дрэнна сьпіцца зусім. І за марай жывою Стаім пад дажджом. Пад блакітнай вадою, Творым картачны дом. Дожджык мройны, і годзе, Рассыпае свой град. І рагочуць ў народзе, Кожны гэткаму рад. Дзверы ў картачны домік, трохкутна пусты, А на сценках сямёркі, Дамы, тройкі, тузы. Буданы, ды з бубновых, І іншых масцёў, Для такіх выкшталцоных, Неразумных гасцёў. Гэта зорная ночка, Травеньскіх навальніц, Усё мне сніцца куточак, з моцным пахам суніц. Nike Fashion