Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

малая радзіма

Сярэдняя: 4.4 (18 галасоў)
(вёсцы Залацеева, што на Зэльвеншчыне) Да родных берагоў свае Радзімы Плыву я праз усё сваё жыццё - Да ліпы ля калодзежу, каліны, Што бацька пасадзіў, як адкрыццё. Да барвінкоў у гародчыку, да мяты, Да гушчару з півоняў, касачоў, Да жоўтай, у абдымках кветак, хаты, Што так заўжды хвалююць маю кроў. Да плоту, што ў святло пафарбаваны, Вясновым дзьмухаўцом жаўціць здалёк. Да той зямлі, якой навек аддана, Якую з нараджэннем даў мне Бог. Плыву і буду плыць да той хвіліны, Пакуль нясе няўрымслівая плынь, Затым вясло аддам дачцэ и сыну І палячу да зорак удалячынь. © Copyright: Людмила Воронова Супрун, 2018 Свидетельство о публикации №118092804786SNEAKERS


Сярэдняя: 5 (2 галасоў)
З Мінска я на Маладэчына зноў еду, Нібы ў жыццё з таго вятраючыся свету, Нібы ўсплываючы з праклятай глыбіні, Гляджу на ліхтароў анёльскія агні, Што ў вёсках, як вуголле ў прысаку, ізноў Сярод вячэрняга туману і кустоў Гараць мне асвятляючы мой даўні шлях, І слёзы абуджаючы ў маіх вачах, Гараць і гаснуць за знямелымі кустамі, Як майскмя жукі пад мокрымі лістамі. Гараць і гаснуць, гаснуць і гараць ізноў, Бо з Мінска я вяртаюся ў начы домоў, Каб зноўку там адчуць, што я яшчэ жывы, Як цень дрыготкі ад палын-травы.Nike


Сярэдняя: 5 (1 голас)
Землякам Ад майскіх дзён да восеньскіх дрыготкіх Рупліва працавалі на зямлі. І летні дзень здаваўся вам кароткім, Ракою вечнай клопаты плылі. Ды першы снег прынёс вам адпачынак, Палёгку спрацаваным даў рукам. У працы хоць маленькі перапынак Зіма зноў клапатліва дорыць вам. Бо хутка зноў заззяе ярка сонца І пабягуць да рэчак ручайкі, І будзе віцца нітка спраў бясконца, Якія вас чакаюць, землякі. Жыве хай радасць, і не толькі ў марах, Святло надзеі хай гарыць ярчэй. Хачу ўсмешкі бачыць я на тварах І позірк зацікаўленых вачэй. Няхай жаўрук спявае ў блакіце, Каб за вадой нягоды ўсе сплылі. Няхай растуць валошкі ў спелым жыце-- На песеннай хатыніцкай зямлі. Нам не спыніць ракі жыцця вірлівай, Ды ёсць і ў ёй спакою астраўкі. Жадаю долі лепшай і шчаслівай, Дабра жадаю вам я--землякі. 1998 г. jackets


Сярэдняя: 4 (1 голас)
Падыходжу да Хрыстова. Тут завейнаю зімой Я шчасліва і вяснова Крык падаў свой над зямлёй. Першы крык на гэтым свеце У цяпле і рук, і воч! Я крычаў, як і ўсе дзеці, Не зважаў, ці дзень, ці ноч. Я заходзіўся, стараўся. «Добры дзень!» – я галасіў, I ляцеў, і захлынаўся Дзесьці ў гурбах той матыў. Падыходжу да Хрыстова. Над дамамі – цішыня, Дыму белыя падковы I ружовы золак дня. I ў цішы гэтай здаецца, Што пачаў ты толькі жыць, Што заўжды так сэрца б’ецца I ніколі не баліць.Women Jordan Shoes