Лістапад закружыў галаву,
Сыпле золата восень пад ногі.
Журавы па аблоках плывуць,
Нібы мары мае і трывогі.
Па сумётах кляновых лістоў
He магу я ніяк наблукацца.
Парк, як царства чаруючых сноў,
Як таемнасць старога палаца.
To прайду, то вярнуся ізноў,
А вакол цішыня такая,
Што здаецца, праз далеч гадоў
Нехта побач са мной блукае.
Я за мудрасць восень люблю,
Вецер роздуму гойдае вецце,
Пакідаю бяздумнасць сваю
У далёкім свавольным леце.
Апошнiя водгукi
18 часов 54 минуты назад
1 день 17 часов назад
3 дня 22 часа назад
3 дня 22 часа назад
4 дня 12 часов назад
4 дня 20 часов назад
1 неделя 21 час назад
1 неделя 2 дня назад
1 неделя 6 дней назад
2 недели 4 минуты назад