Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Павел Місуна

Сярэдняя: 3.6 (12 галасоў)

Асалода ад жыцця,
Гукі родныя зямлі,
І вяртае з небыцця
Дакрананне да раллі...

Конь упрэжаны сіпіць.
Паслухмяны плуг дрыжыць.
Знізу ўверх і зверху ўніз,
Баразна жыцця імчыць.

Ёсць у разоры глыбіня.
Шлях струной пяе, звініць.
Так адразу, а пасля
Трэба трошачкі спачыць.

Толькі паўзу не цяні,
Не лянуйся зноў паўстаць.
Плюнь, каб змазаць мазалі,
І наперад хлеб шукаць.

А калі не маеш моцы,
Трэба мудрасць прыгадаць:
Той шчаслівы, хто ахвочы
На сваіх валах араць.



Сярэдняя: 4.5 (2 галасоў)

Беларуская мадонна на зыходзе дня:
З цеплынёй душы прыгожай у моры хараства.
Усмешка паглынула думак мітуслівасць,
У гармоніі сапраўднай - простая ўласцівасць.



Сярэдняя: 5 (1 голас)

Вольнае паветра – на адлегласць метра!
Па за ім бясконца – небасхіл ды сонца!
Выйсце толькі трэба – рукі, кроў і глеба.
Але цісне пастка, бо ня ў Бога ласка.

Прынясі мне волі, бо чакаў даволі
Ды на белым сподку, каб не рваць мне глотку.
Дай наўпрост у рукі, што ў кайданах ад скукі,
Кінь яе мне ў вочы, што бачаць толькі ў ночы,
Прастагні ў вушы, што слых згубілі слушны.

Я ж пакуль чакаю – на канапе з чаем
Перад чорнай пасткай – с дэпрэсіўнай маскай.
“Не” – кажу, - “нязгодны” – у думках мудрамодных
Ды яшцэ ў кухне, калі келіх бухну.

Хочацца ўзняцца на каня з каленяў
І глынуць свабоды некалькі імгненняў.
Але зноў на працу: душыць гальштук шыю.
Твар усмешку мае, а душа ўсё ные.

Раздзяры ланцуг, што цябе трымае,
Цела хай у чырвань, а душа зайграе!



Сярэдняя: 5 (1 голас)

Год стары сыходзіць у вечнасць,
У зорную ўспамінаў млечнасць.
Забірае ён з сабою
Крыўды, слёзы – усё благое.

А насустрач – годзік новы:
Ветлы, светлы, каляровы,
Мех нясе падзей прыемных,
Віншаванняў узаемных.

Вось сустрэліся гады.
Павіталіся браты.
Барадаты маладому
Даў наказ, як княжыць дома:

“Не скупіцца шчасцем, долей,
За дабро дабра даць болей.
А грахі адбельваць снегам,
Грэць любові абярэгам”.

“Дзякуй! - скажа год малодшы, –
Ты, брат, добры, але горшы,
Адыходзь у мінулы час,
Лепшае пакінь для нас!

Глеб урадлівых – для аратых,
Бацькам – дзетак зухаватых,
Хто ахвочы – злазіць у горы
І здароўя – тым, хто хворы,

Болей неба для шахцёраў,
Бінга – для гульцоў мацёрых,
5D-прынт ¬– будаўнікам,
Мудрых спраў – кіраўнікам.
Для Урада – тэмпаў росту,
Як у Кітаі ў девяностых.

Навукоўцам – дум багатых
І каб цешылі зарплаты,
Усім – веры, усім – надзеі,
У сэрцах каб цвілі лілеі!”

З тым згадзіліся гады.
З двух застаўся малады
Крочыць каб па ўсёй планеце,
Дарыць радасць усім на свеце!

І на поўнач ймчацца стрэлкі.
Падарункі ўжо пад елкай.
Пажаданні ад душы,
Шчасця, долі – без мяжы!!!