Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Каця Красавік

Сярэдняя: 3.5 (15 галасоў)

Адкрыю пашпарт, бачу-беларус,
Ці так яно ў жыцьці на самой справе?
Пячатка й надпісы,нібыта груз,
Ляглі ўнутры падобна лаве.
Пячэ так моцна розум творчы,
А ці задумваліся вы?
Як гэта,звацца беларусам,
Не ў пашпарце,а проста,з галавы.



Сярэдняя: 3.3 (6 галасоў)

Кавярня напоўнена водарам смачным,
Салодкіх пірожных,сіропамі з вішань.
Праменнем ляціць ен ў цела нябачна,
І разумееш, што розум тут лішні.

Вось так маёй мовай прапітана сэрца,
Як свежы і смачны пластовы пірог.
Яго спажываю, наўрадці наемся,
Залежнасць вялікую выклікаць змог.

Прыходзь да мяне на гарбату з Цэйлона,
Частаваць буду стравай любімай цябе.
Паспрабуй беларускае,смачнае слова,
А дадатку,як верш, напішу я табе.



Сярэдняя: 3 (2 галасоў)

Глыбокі ўздых часоў і старажытнай моцы,
На берагах магутнага калісь Дняпра.
Разбудаваўся горад наш, часціна сонца,
Усходняя сталіца на Магіле Льва.

Ідуць гады,хутчэй бягуць стагоддзі,
Змяняецца жыцце і людзі, і ўвесь свет.
Мясціны родныя давеку вам пакінуць ,
Нібы сынам сваім на сэрцах запавет.

Я не скажу цяпер, што лепей Магілева,
Няма ў свеце болей гарадоў.
Але ён будзе родным нашым,першым,
Душы маёй там спачывае стары дом.

Багатая гісторыя ў вуліц,сцен,прадметаў,
Мінуўшчына герояў, подзвігаў,пакут.
Паветра водарам свабоднай думкі вее,
Так і застаўся бы на Замкавай…
Расці хоць дрэвам, але тут.



Сярэдняя: 3.3 (6 галасоў)

Калі цябе не стане-нічога не зьменіцца,
Час адчыняе новыя сьметніцы.
На неба раз ў год паднімуць насы,
Вып'юць віна,кусануць каўбасы.
Цяпер твае сьвята-дзень мертвых касьцей,
А краты труны не пускаюць гасьцей.