Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Алена Сіманчык

Сярэдняя: 5 (8 галасоў)
І калі ночка крадзецца ціха, І калі цёмна ўсё навакол, То кожны ўспомніць свае ліха, Свой жах і цемень былых гадоў. Успомніць дрэннае ўсе напэўна, Успомніць усе ,што яму жах прынясло, І жудасна вее за вокнамі вецер, І скрыпнуць дзверы:бы нехта прыйшоў. І ў гэту хвіліну становіцца вельмі страшна, І не толькі таму, што цёмна наўкол, А ячшэ таму, што цёмна ў сэрцы, І цемната праядае пол. Sneakers


Сярэдняя: 4.4 (8 галасоў)
А хто ты? Ніхто! А дзе ты? Нідзе! Ты чалавек? Не ведаю! А як цябе зваць? А хто як заве! Ты маеш сяброў? А трэба мне! А колькі вам год? А хто колькі дасць! А што вы робіце сёння вечарам? Не ведаю…што тут сказаць! А што вы нясеце за плечамі? А што мне нясці..няма ж нічога! Куды вы ідзеце, вандруеце? А хто яго знае, куды там нясе! А я вам кажу? Мне не чуецца! Пайшліце са мной? Вам вядомы той шлях? Мы разам яго выберам! А можа не той? І ўсмешка ў вачах… А мы яго крокамі вымерам! Ну добра, пайшлі! А скажы хоць куды? А, пэўна, якая нам розніца! Мы разам с табой паляцім ў нікуды. І возьмем сабе ўсё тое, што знойдзецца! womens nike shoes


Сярэдняя: 5 (3 галасоў)
Вечар ціха пачынаўся мяцеліцай, Ціха дровы трашчалі ў печы, Ну ,а ён ,за сваёй безнадзейнасцю , Не заўважваў з дзяцінства знаёмыя рэчы. Ні матулю , ля печы, са стравамі, Ні бабулю, за кроснамі вечнымі, Ні гадзіннік- адно адбіваючы, І не спрэчак пра справы адвечныя. Ў думках нёсся ў даліны гарачыя, Да пяскоў на сваімі завеямі, І сябе накараў за няўдачы ён, Што цяпер тут марнее ён. І за тое, што дарога не пройдзена, Што шляхі да канца не разведаны, Што свет яго мары не знойдзены, І што мало ён робіць, хоць ведае. Што ў дарогу ён зноў збіраецца, У свет пячшаны, з дажджамі гарачымі, Што жыццё яго зноў пачынаецца. І чакаюць пяскі зноў лядачыя. Footwear


Сярэдняя: 5 (1 голас)
Вы ўсе ў палоне, Вы ўсе- наскрозь! Паціху знікае ваша развага, Вы людзі- “ да что ты, брось”, А горла так паліць смага. Вы хто- сумнай казкі канец, Бяздушныя, цёмныя недры зямныя? Вы людзі- ах,Божа, мяне не трывож! Тады, хто вы ўсе такія? Світальныя зоркі, Ці летні туман? Або невядомыя цуды прыроды, Вы людзі- ай, здагадайся сама. Ці знікшыя колісь святыя народы? Вы людзі –мы чэрці! Вы ўсе –наскрозь. Паціху знікае наша развага, Вы людзі- “да что ты, брось”, А горла так паліць смага. adidas Sneaker News