Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Андрэй Мельнікаў

Сярэдняя: 4.7 (15 галасоў)

Добры дзень у хату Вам, спадары!
Прывітанне, дзеўкі! Хлопцы, прывітанне!
Мы да Вас наведацца, пагаварыць…
Да мінуўшчыны прыйшлі на спатканне.
Сустракай жа госцікаў, гаспадар!
Штоф з гарэлкаю на стол ды закуску!
Хай жа будзе сонейка Вам бяз хмар -
Вам і дзеткам Вашым і ўнукам, беларусы!

Свет у вокнах хутка астывае.
Дзесці ў полі чыйсці коні скачуць
Капытамі топчуць, капытамі памяць… памяць…
Капытамі топчуць, капытамі памяць…

Пастралялі хлопцаў, дзевак згвалцілі…
Засыпае лісцем вецер каладзішчы…
Спадары ў сібірскую зямлю ляглі.
А на месцах шчодрых хат - папялішчы.
Беларусь-радзіма стогне пад ярмом -
пад ярмом чырвоных, пад ярмом крывавых…
Дык дакуль жа шкадаваць нам звяроў?!
Дык дакуль жа нам трываць камісараў?!

І пакуль Радзіма-маці пад ярмом -
пад ярмом чырвоных, пад ярмом крывавым -
Не шкадуйце, нішчыце тых звяроў!
Не шкадуйце - нішчыце камісараў!
І пакуль Радзіма-маці пад ярмом -
пад ярмом чырвоных, пад ярмом крывавым -
Не шкадуйце, нішчыце тых звяроў
да апошняга камісара!



Сярэдняя: 4.5 (14 галасоў)

Шмат гадоў, шмат стагодзьдзяў таму,
Калі ворагі лезьлі да нас,
Бралі зброю і йшлі на вайну
Ўсе, хто мог тую зброю трымаць.
Поўнач, поўдзень, захад і ўсход -
Татарва, маскалі, крыжакі...
Адстаяць незалежным народ
Шлі ў сьмяротную бойку палкі.
Захлыналась крывёю зямля,
Па палетках бадзяўся пажар...
Толькі хтосьці высока трымаў
Сымбаль годнасьці - волі штандар:

Белы вершнік на белым кані
Прамянём на чырвоным гарыць.
Белы вершнік зь бліскучым мячом,
Старчаю з патрыяршым крыжом.

Дык паўстань жа, сагнуты народ,
Пыл і бруд пастрахвай з калень.
Гэта ж твой разорваюць дом,
Гэта ж твой атручваюць хлеб,
Гэта ж твой зьневажаюць сьцяг,
Гэта ж голас заглушваюць твой,
Гэта ж ты ўсё жыцьцё у гасьцях
На зямлі згвалтаванай сваёй...
Досыць, родныя, сьвіньнямі жыць,
Ўсё ніжэй нахіляючы твар.
Нас заве да зьнішчэньня ілжы
Сымбаль годнасьці - волі штандар:

Белы вершнік на белым кані
Прамянём на чырвоным гарыць.
Белы вершнік зь бліскучым мячом,
Старчаю з патрыяршым крыжом.



Сярэдняя: 5 (9 галасоў)

Ты паехаў на лепшае свята жыцця.
Ды здараюцца ў ім і такія фінты:
За шчаслівым пачаткам - сумны працяг.
Абрываецца нешта ў душы. А затым…
І хаця там знайшлі табе цёплы куток,
ды пітво не бярэ, не смакуе пірог,
І зусім не кранаюць ні жарты ні смех –
з жыцця твайго сышоў чалавек…

Здолеў ты да канца дасядзець за сталом
ды не здолеў забыць, што хацеў бы забыць.
Быццам бы ў віры твае думкі нясло,
і было ўсё адно - а ці жыць, ці ня жыць.
І пасля, калі святу зрабілі кранты,
ты не ўбачыў усё роўна ні свету ні зор.
Толькі раптам прышло разуменне, што ты
для кагосці таксама… таксама памёр…

Развітаўшыся, сыйдзеш далей ад людзей,
ды з табой застанецца чорнай датаю дзень
Пахавання кахання.



Сярэдняя: 4.6 (12 галасоў)

Над краiнай — хмары, хмары…
Крыкнеш гучна — глуха, глуха…
Нашыя надзеi-мары
Замятае завiруха.
Жах у чалавечым сэрцы.
Цемра ў краi даўгачасна.
Толькi у тваiм вакенцы,
Ў iм адным, сьвятло ня згасла.

Выйдзi, ясна панна,
Выйдзi, мая кахана.
Я цябе чакаю ў парку,
I са мною мае конi,
Што па сьнезе ад фальварку
Да няздрадзiўшага войску
Панясуць нас шпарка-шпарка,
I нiхто нас не дагонiць.

Цераз пожнi, цераз пушчы,
Мiма вёсак, мiма вежаў,
Мiма замкаў старажытных
Да мясьцiн, дзе нас сустрэнуць,
Да мясьцiн, дзе падтрымаюць
Нашы сябры-аднадумцы
З усёй Рэчы Паспалiтае.

Па расьцерзанай Айчыне
Чужаземны Войскi рышчуць.
Крумкачы спраўляюць трызну,
Але зьнiкнуць папялiшчы.
Незалежнасьцi паходня
Ў нас i гонар, i сумленьне.
Пад харугвамi з "Пагоняй",
Пад сьцягамi "Адраджэньня".

Прыйдзем, ясна панна,
Прыйдзем, мая кахана,
З нашым войскам незалежным
Да сваёй зямлi адзiнай.
Вернем лясы i паркi,
Вернем свае фальваркi.
I калiсьцi непазьбежна
Мы адродзiм ўсю краiну.

Нашыя маёнткi ў пушчах,
Нашы вёскi, нашы вежы,
Нашы замкi старажытныя.
Ад Балтыку i да Крыму,
Да мясьцiн, дзе падтрымаюць
Нашы сябры-аднадумцы
З усёй Рэчы Паспалiтае.