Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Ганна Якубоўская

Сярэдняя: 3.8 (6 галасоў)
Абудзіўся бярозавы гай, Сонца промні ў лістоце цярусіць, Ветрык шэпча: ”Грыбочак, уставай!”,-- У дарожку пара табе рушыць… Засмяецца шчасліўчык: “Знайшоў, Прыгажун-баравік! Асалода!” Нездарма ж я так рана прыйшоў, Адарыла так шчодра прырода! Колькі шчасця ў восеньскім дні! У блуканні зігзагамі сцежак, Адчуваць што ты з лесам зрадні, А ўдача ад Бога залежыць… Я малюсе прыродзе заўжды: Сонцу, Небу, зялёнаму Бору, Каб не ведаць у дарозе нуды Пакланюся радзімым прасторам! © Copyrіght: Ганна Якубоўская 14.09.2018 Nike Odyssey React


Сярэдняя: 3.2 (6 галасоў)
Белы вандроўнік Зямлі Алесю Пісьмянкову прысвячаецца Ты любіў чысціню—позірк зыркіх сняжынак, Цікавалі з сумётаў з-пад замшэлых платоў… Ты любіў цішыню, надвячорак над жытам, І мурожны той луг, дзе дзяцінства прайшло. Ты любіў Беларусь, светлы ранак над лугам, Неба чысты адбітак у празрыстай вадзе, Услаўляў ваяра , свайго бацьку за плугам І падкову на шчасце ты знайшоў у траве. Ты жадаў чысціні і вандроўнікам белым, Абуджаў ранкам росы, думаў вершы Паэт , Словам шчырым гаючым, ад душы адбалелым, Як вадою свянцонай, акрапіў божы свет. Аблачынкаю белай над аціхлай травою Праплывеш ты над вёскай і над полем ржаным, І захопішся роснай у палях чысцінёю, Над бацькоўскаю студняй памянеш аб былым. Мчыць гады гады ўдалячынь сярод часу дарога, Бесядзь гушкае каню ў крышталёвым чаўне, Чысціню твайго слова беларускае мовы Чуюць краскі лясныя, белы хлеб на стале. …Я гляджу на аблокі, будуць зоры над імі, Любавацца начамі на бялюткі мой край, Лістападам асеннім праляцяць Леаніды, А рабінавай ноччу, я шапну: “Не знікай!” *** …Пасля белай зімы прыляціць белы бусел З думай вечнай пра край наш, дзе ён стаў на крыло, І над Бесяддзю роднай ён пакружыць у скрусе, Маладому паэту сваё скіне пяро. © Copyrіght: Анна Якубовская 92 Nike Hypervenom Phantom II FG


Сярэдняя: 4.3 (7 галасоў)
Жыццё круціла калаўрот, На калаўроце ніткі пралі. дні чарадой за годам год, Нібы па нітачцы зцякалі. На кроснах ткалі кужалёк, каб зрэбную пашыць кашулю. А хтосьці выткаў ручнічок, Камусьці паясок пасуе. Абрусам тканым на стале Урачыста госця сустралі, Чагосьці мо і не стае, Што мелі, то і даставалі. Кавалак сала, агурок і бульба сопкая пад маслам -- усё расціў свой агарод, мазоль сялянскі, а не панскі.. Жылі ў працы, насамрэч, Не толькі прасніцу трымалі, Садзілі рошчыну ў печ, І свежы бохан даставалі. Жылі надзеяй на дабро Не праглі многага на свеце, Каб у душы жыло святло, Дастатку крыху сабе і дзецям. Жыццё старанна з года ў год Ніты снавала, ткалі кросны… За днямі бегаў калаўрот, І дні сцякалі з зімкаў у вёсны… Стаіць у музеі калаўрот – Памыты чыста, хоць старэнькі, Ніхто не выкінуў пад плот, Бо дужа вобраз даражэнькі. © Copyrіght: Ганна Якубоўская Nike Air Max Plus TN


Сярэдняя: 3.8 (4 галасоў)
Калыханка Спі дзіцятка разам з ночкай – Спі салодкім сном, Няхай месік табе дбае За начным вакном. Няхай песню складзе вецер, І станцуе грач. Спі дзіцятка, наш букецік, Родненькі, не плач… Каб няведаў ты нястачаў У жыцці зусім, Каб лавіў заўжды ўдачу, І любімым быў! Спі малеча, спі раднуля, Ты ў сне расцеш, Спі-засні, мая сынуля, Сілы набярэш… Аблачынкай белай коўдра, Побач спіць даўно, За фіранкай дрэмля поўня, Прытушыў святло. Калыханка, як малітва Сілачку дае… Задушэўна і пранікла Матухна пяе… © Copyrіght: Ганна Якубоўская Nike news