Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Васіль Азаронак

Сярэдняя: 4.6 (5 галасоў)

"А старая, гляджу, распагніціла печ",
Ды паленамі дно аблажыла,
Качаргу абхапіла, нібыта той меч!
Страхаў, дымам вакол, напусціла.

З крыкам: "Я вас цяперака ў печ засаджу,
Вы сквірчыце, на вуглях капрызна,
Ну а потым я ворагам прах пакажу,
Хай смяюцца: эх, трэба ж, старызна!"

"Гэта баба, ліпучая, быццам смала",
Гаспадыня гурмы на Майдане,
Яна ў пекла і нас, маладых, адвяла...
Хто ж ёй воляй насупраць паўстане?



Сярэдняя: 4.2 (9 галасоў)

Мая восень цнатлівая -
Калі дрэвы нагі, -
У адным толькі схібіла:
Далеч з слёзнай смугі.

Датыкнецца да скуры
Шэрай пасмай дажджоў:
«Хіба чорствы ці хмуры,
ці закладнік чаго?

Каб адчуў моцны голад
Ўшчэнт сасмягнутых вуст,
Непатрачаны солад
Ў посуд цуд закую».

І купаецца ў лужах
Чарцянятка-лісцё,
Ўсё чакае віхуры...
Што здзярэ проч асцё!

...Абнімі мяне, восень,
Летам цёплым сагрэй,
Каб зноў выйшаў на ростань
каля родных дзвярэй.



Сярэдняя: 2 (2 галасоў)

Дзяўчынка з вачыма крыніцы -
Чаруе, як верш, успамін,
Як подых радзімай зямліцы,
Адкуль я пачатак набыў.

З вачамі, нібыта аконцы,
І поглядам, быццам санет,
Зіркне - і даруе свет сонца,
А голасам - звон-благавест!

Дзяўчына з вачамі крыніцы,
І постаццю белых бяроз -
Надзей родны кут: прытуліцца,
І вызначыць спадчыны лёс.



Сярэдняя: 3.7 (12 галасоў)

Замяло снягамі сад,-
Летнія заранкі,-
Дзе з узыходам ружы ў рад
Ткалі нам світанкі...

Ўспамінай свой кожны крок, -
Ранішні, вячэрні, -
Як чапаў за сэрца ток
Салаўінай песні.

Кветкі ты ў далонь збяры,
Што пад снегам мерзнуць,
У іх ёсць я, твае сябры,
Ўсе абрысаў зорных.