Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Міхась Карцялёў.

Сярэдняя: 3 (2 галасоў)

Уладарцу.

Нельга чароўна жыцьцё збараніць,
Жыцьцё страціць лёгка і лёгка стлуміць…
Да высокай пасады і ў дабрабыт
Агіднаю здрадаю лёгка дайсьці…

Жыцьцё пражыць лёгка танюткай былінкай,
Хістаясь сугучна з блакітам палынным…
Някепска ў падстрэшшы пажыць вераб’іным,
Харчуясь насеньнем ці хлебам мякінным…

У пагардзе зьняважнай сяброў не знайсьці
Табе, уладарцу і пупу зямлі…
Адно засталося: мядовы перн з пугай
Узьняць падуладным, дружачым закутам.
-11.08.20.



Сярэдняя: 3.1 (7 галасоў)

Хмара.

Кроплі малыя хмара пакліча,
З рэчкі ўсмокча, з азёр адбярэ,
Вільгаць глебы ашчадзіць, адзычыць,
Калі хто гэту глебу ўзарэ,

Чрэва моцай зямною насыціць
І ўздыме віхор над зямлёй -
Чалавек! Сьцеражысь! Шляху зыйдзі!
Бо не Бог ты, бо ты зямны гой,

Але ж ты, калі віхар паўстане
І нягодай накрые край твой -
Не цурайся сям’і, не хавайся,
А шукай локці роду свайго.
-05.02.17.



Сярэдняя: 2.9 (10 галасоў)

Хмара.

Кроплі малыя хмара пакліча,
З рэчкі ўсмокча, з азёр адбярэ,
Вільгаць глебы ашчадзіць, адзычыць,
Калі хто гэту глебу ўзарэ,

Чрэва моцай зямною насыціць
І ўздыме віхор над зямлёй -
Чалавек! Сьцеражысь! Шляху зыйдзі!
Бо не Бог ты, бо ты зямны гой,

Але ж ты, калі віхар паўстане
І нягодай накрые край твой -
Не цурайся сям’і, не хавайся,
А шукай локці роду свайго.
-05.02.17.



Сярэдняя: 4.5 (8 галасоў)

Чалавеку патрэбна не слава,
Не багацьця паўнюсенькі воз,
А жыцьцё без гарэтнае справы,
Без вайны, без крыві і без сьлёз.

Чалавеку сонца патрэбна,
Глыт паветра на вольныя грудзі
І кавалак працоўнага хлеба,
Каб жабрацтвам жыцьцё не занудзіць.

Чалавеку ня быць чалавекам
Без мужчынскай й жаночай красы,
Без сьцяжын, дзе на шляху адвечным,
Гучаць продкаў яго галасы.

Чалавеку не слава патрэбна,
Не відовішчы, а чорны хлеб,
Чалавеку, паміж чалавекаў,
Помніць трэба што ён чалавек.
03.03.19.