Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Міхась Карцялёў.

Сярэдняя: 2.2 (6 галасоў)

Час пражна.

Не заўважыць часу як,
Жыта рана каласуе,
Дзявок малых, на дражджах,
Да пасагу час рыхтуе.

Ад жытнёвага пражна,
Ад калосься залатога,
Уздоўж і ўшыр - адзін абсяг
І адна па ім дарога.

Не закурыць болей пыл ёй,
Фурман пугай не жагне
І закоў капытных вылам
На тым шляху не знайдзеш.

Тыя ж тут грымяць грымоты,
Той жа вецер мне гудзе,
Дазнаецца: скуль і хто ты?
Але ж, хто я тут… і дзе?...

Час мінуў, зусім нядаўный,
Ён касіў і серпам жаў,
Быў жалезным і драўляным,
З пахам жытняга пражна.

Не здаволіць душу гэтым,
Сэрца, быццам дзікі птах,
Б’е крыламі да сустрэчы
З часам жытняга пражна.
-21.05.17.



Сярэдняя: 1 (2 галасоў)

Час чмяля.

Хвалі першага цяпла
Прынесьлі кіпень абрыкосам,
Над імі крылы чмель ўзьняў,
Спрасонку чмыхнуў у поўны голас,

Пасьля снобачаньняў зімовых
Карціць яму гудзець, лятаць,
Хаця каляны крылы, кволы,
Ножкі нядужыя трымцяць.

Аб тым у вульлях шэпчуць пчолы,
У тынку сьценаў восы сьняць,
А ён, з усіх, адзін вясёлы,
Ляціць сустрэць вясновы час.
-17.04.17.



Сярэдняя: 2 (4 галасоў)

Час чмяля.

Хвалі першага цяпла
Прынесьлі кіпень абрыкосам,
Над імі крылы чмель ўзьняў,
Спрасонку чмыхнуў у поўны голас,

Пасьля снобачаньняў зімовых
Карціць яму гудзець, лятаць,
Хаця каляны крылы, кволы,
Ножкі нядужыя трымцяць.

Аб тым у вульлях шэпчуць пчолы,
У тынку сьценаў восы сьняць,
А ён, з усіх, адзін вясёлы,
Ляціць сустрэць вясновы час.
-17.04.17.



Сярэдняя: 3.3 (3 галасоў)

Час.

Сьлімаком час паўзе,
Зайцам у поле бяжыць,
На чаканьня мяжэ
Нерухомы ляжыць,

Зіхаціць медалём
На юначых гадах,
Льець каханьня віно
Ім у гліняны жбан…

Гадоў сьціхла капэла,
Назалота зьлізалась
І пад скокі, пад сьпевы,
Трэснуў гляк мой гліняны.
-16.08.20.