Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

1912

Сярэдняя: 4.5 (371 голас)
Ты не гніся, брат, ніколі Траўкаю пахілай, Сам пружыны своёй долі Выкуй ўласнай сілай! Бо хоць кажуць, што з уклону Не баліць галоўка, - Не зважай: з ярма-прыгону Выйшла гэта слоўка. Не прасі, не спадзявайся Ты на дапамогу, Сам з нягодамі змагайся, Сам прабі дарогу! Хоць памогуць табе людзі Адшукаць дарогі, А саб'ешся, зноў ты будзеш Абіваць парогі. НЕ лісціся к сільным, дружа, Зеллейкам-бярозкай, Бо не выйдзеш век з-пад гужа, Страціш вобраз боскі, І ў людзей ты гонар страціш - І цябе зракуцца: Лепш змагацца вольным, браце, Чым цярпець ды гнуцца.Nike Hyperdunk 2017


Сярэдняя: 4.2 (28 галасоў)

Ціха ідзеш ты, у нетрах дзіцёнка хадою калышаш,
Цёмнай і цёплай яму служыш калыскай цяпер.
          -------------
Дзіцё, што ў коласе зярно,
Пад сэрцам у цябе ўсё спее,
І сэрца цёмнае святлее,
І шчырым робіцца яно.
 
Ужо нічога ў ім няма,
Адно ёсць – рупнае каханне,
Салодка-соннае бажанне,
Салодка-сонная дума.

Apparel


Сярэдняя: 4.6 (113 галасоў)

Не кажы, што злыя людзі
        І што свет паганы:
Сэрца крыўду ўсю забудзе,
        Час загоіць раны.
 
Тыя раны, што зладзеі
        Сэрцу прычынілі,
Ты думкі і надзеі,
        Што ў табе пабілі.
 
Ды ці ж варты баламуты,
        Каб твой твар дзявочы
Засцілаўся ценем смуты
        І тускнелі вочы?
 
Пройдзе ўсё, перажывецца, -
        Вер мне, дарагая!
Будзе час - ускалыхнецца
        Сэрца і ўзыграе.
 
А ў душы вясна настане,
        Сэрца зноў палюбіць,
Прыдзе доля, ў вочкі гляне,
        Шчыра прыгалубіць.
 
Не кажы ж, што злыя людзі
        І што свет паганы:
Сэрца смутак перабудзе,
        Час загоіць раны.

Womens Running Shoes


Сярэдняя: 4 (36 галасоў)
З цэлым народам гутарку весці, Сэрца мільёнаў падслухаць біцця – Гэткай шукаю цэлы век чэсці, Гэта адно мне падпорай жыцця. Песьню стварыці ясну, як неба, Ў кожнай з ёй хаце быць мілым гасцём – Гэтакіх толькі скарбаў мне трэба, Гэткім я толькі жыву пачуццём. Што не загубяць крыўды жывую Душу народа, што ўстане са сну, – Гэткай надзеяй толькі жыву я, Гэткую толькі чакаю вясну. К яснаму сонцу з цьмы, з беспрасвецця, К славе з бясслаўя ўсім нашым людзям – Гэткай шукаю сцежкі на свеце, Гэткаму Богу і душу аддам. За лепшу долю роднага краю, За сваіх браццяў ў святой барацьбе – Гэтакай толькі смерці жадаю, Памяткі гэткай чакаю сабе.Accessories