Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

сяброўства

Сярэдняя: 4.1 (132 галасоў)
Між хмарак сонейка смяецца, У чаце піша, як жывецца, Дае парады, суцяшае І кажа: знойдзеш, што шукаеш! А з ім online – святло другое: Такое ж сонейка жывое! Ў адказ на промні-кампліменты Шмат піша ў чаце словаў светлых. Два сонейкі на роднай мове У сетцы інтэрнэт-размоваў Прыходзяць да высновы простай: Галоўнае ў жыцці – сяброўства!Zoom Kobe Elite High


Сярэдняя: 3.4 (28 галасоў)
Я дзякую вам! За любоў, дарагія мае сустрэчнікі і спадарожнікі шляху зямнога, — паплечнікі, звёўшыя тропкі — маю і свае — на міг — і на век аб'яднаныя дальняй дарогай. Я дзякую вам! Як настаўнікам сэрца майго — камусьці за ўрок (і за жорсткі, сябры, не крыўдую), камусьці за ўзор і за прыклад яскравы таго, як жыць, і любіць, і узносіць Тварцу "Алілуя!" Я дзякую вам! І вітаю, як сонца святло, пачуцці і думкі высокія, ўчынкі і словы. А хмаркі на небе... развеем, нібы й не было між намі ніколі нічога даждліва-хмурнога. Я дзякую вам! І люблю вас, як тое дзіця, якое, хаця й пасталела... да стану дарослых, не вырасла з веры ў бясконцае свята жыцця і ў тое, што ўсе мы — радня... па зямлі і нябёсах. 05.2018Air Max 90 Hypfuse


Сярэдняя: 4.2 (55 галасоў)
Заранак срэбны. А-га-гу! - Навокал ціха, сонна, цмяна… З галля ў ладонь сваю збяру Пух разарваны ад тумана. У шалік шоўкавы звяжу Цыб’я самотнага слязіны, Начы сшарэлую мяжу У ценяў скрыю валасіны. Адчую пах, што на зары Буяе моцай адраджэння, Красу вяльможнае пары, Свабоды сілу абуджэння. Нап’юся чыстае вады З пякучай холадам крыніцы, Амыю стомы ўсе сляды Крыштальным водарам жывіцы. Шырока сэрца расчыню, Самоты даўняе нягоды Ператвару ў маю вясну - І затулю ў ім назаўсёды 22 сакавіка 2010 02.00Puma


Сярэдняя: 4.7 (39 галасоў)
Зноў сумуеш, сябра мілы мой: Вочы апусьціў — і твар журыцца. Кружыць сьвет нясталасьцю сваёй — І няма табе дзе прыхіліцца. Колькі ты прайшоў ужо дарог, Колькі страціў сіл, і колькі планаў Лёс зьмяніць, бы чараўнік той, змог, Колькі здрад спаткаў ты і падманаў. Так жадаў ты шчасьце даганяць: Бегчы, крочыць — тое ж уцякае. Крыж з плячэй хацелася так зьняць, Сэрца ж кажа: Бог цябе чакае. Нас чакаюць! Дай сваю далонь — Разам пойдзем віхрам на сустрэчу. Што нам дождж, і што для нас агонь — З Богам пераможам страх, пустэчу.adidas NMD kaufen