Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Андрэй Козел

*

Сярэдняя: 4.8 (6 галасоў)
Я адпускаю у былое, тых, хто чужым цяпер мне стаў. Хто на пытанне: “Ты са мною?..” — Нічога мне не адказаў. І хто пайшоў дарогай іншай сярод мільёнаў тых дарог. Я тут не Бог, трымаць каб лішніх, і асуджаць я тут — не Бог. Nike Fashion


*

Сярэдняя: 5 (3 галасоў)
Хто не сышоў — той сыйдзе. Пойдуць ўсе: бязбожныя і вернікі; багатыя і бедныя; хлуслівыя і чэсныя; і змагары, і здраднікі; спакойныя, нервовыя; шчырыя, двудушныя; моцныя, слабыя; добрыя і злосныя; хто хоча, хто не хоча; хто любіць і хто не… P.S. Смерць — адзіная справядлівасць. Zoom Kobe 1 Protro


--

Яшчэ не ацэнена
Недапітая кава, Недабіты ашчэпкі. Не завершана справа: Недалепкі — налепкі. Не загоена рана, Недапісаны вершы. Недароблены кранам Той паверх самы першы. Не разбіта і шыба, І акно не зашклёна. Недалоўлена рыба, Ліст не падае з клёна. Недамараны мары, І гузак не набіты. Цвік надломлены мала І яшчэ не забіты. Недажатае жыта: Каласы каласяцца. А жыццё — не пражыта. Дык чаго нам баяцца? Boots


Сярэдняя: 4 (1 голас)
Зайшла учора Адзінота: Кранула грыф, адкрыла ноты; Зайграла лад тугі, няпросты; Дастала пульт, ўключыла кросны. І нешта ткала — шлях, дарогу — Кілім жыцця, перасцярогу: Каб не баяўся дзесьці збочыць, Ішоў хутчэй, глядзеў у вочы. Каб не забыўся на рашэнні, І грошы поўныя кішэні… Ўзяла туга мяне, маркота, Хоць і выходны быў, субота. Я гнаў журбу, дурныя думкі, Схапіў кілім, злажыў у сумку. Пайшоў на двор — далёка кінуў, Пясок — наверх яшчэ і гліну. І расхадзіўся раптам вецер. Ён завываў усё, вярэдзіў. Халодны дождж ламаў мне плечы. Я недзе чуў, што час залечыць. Nike Mercurial Superfly