Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Алег Старынчык

Сярэдняя: 4.1 (52 галасоў)

Ходзiць тоўсценькi Алежка,
Цэлы дзень ён есць арэшкi.
З'еў адзiн, бярэ другi.
Памiж iмi пiрагi.
Цэлы дзень жуе, жуе,
Дыхнуць зубкам не дае.
Раптам раздалося: «Цок!»
Аб арэх зламаў зубок.
Мацi кажа: «Што, сыночак,
Мышцы аддадзiм зубочак?
Забярэ яна старэнькi,
А табе дасць маладзенькi».



Сярэдняя: 4.7 (35 галасоў)

Увесь час грызе бабёр,
Перагрыз сасновы бор.
I чаго ты скалiш зубы?
Хочаш нам пагрызцi трубы?



Сярэдняя: 4.7 (6 галасоў)

Дзве балбочуць балбатухi.
I гудуць яны,як мухi.
Стаяць разам ля бярозы
I стракочуць, як стакозы.
I гагочуць, быццам гусi,
I качаюцца на пузе,
Зубы скаляць, як бабры
I пiшчаць, як камары,
I балбочуць, i балбочуць,
I дадому йсцi не хочуць,
I лятаюць, як сарокi,
I забылi пра урокi.
Закрычалi крумкачы:
"Балбачы,не балбачы-
Дзеткам трэба спаць уначы!"



Сярэдняя: 5 (9 галасоў)

Некалi ля самай цiхай рэчкi
З козачкай бебекала авечка:

Авечка: "Памажы, сяброўка з барадою,
Бе-бе-бя бе-бя бяда са мною
Я даўно ўсiм сэрцам адчуваю,
Што шэрага баранчыка кахаю.
Не любiць ён мяне -сядзiць ля печкi
Мiленькi мой баранчык - два калечкi."

Козачка: "Ведаеш, сяброўка з лебядою,
Патрасу сваёй я барадою
I баран цябе навек палюбiць -
Галаву з калечкамi пагубiць!"

Вось дык цуд, баран да iх пляцецца,
Капытом трымаецца за сэрца
I шчаслiвы скача i танцуе,
Козачку ў бараду цалуе.

I iдуць каханыя да грэчкi:
Козачка з барашкам- два калечкi.

Абамлела з лебядой авечка:
Нi сяброўкi,нi барана,нi калечка.
Шукала яна шчасце з барадою,
А лебяда засталася з бядою.