Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Валера Мацулевіч

Сярэдняя: 2 (6 галасоў)

Жудасны Марс узышоў над Зямлёю,
Жахі вайны за сабою прывёў.
Плямай крывавай праз бінт супакою
Жудасны Марс узышоў.

Пыльны пейзаж на Чырвонай Планеце
Ў госці, напэўна, сабраўся да нас.
Гінуць дарослыя, гінуць і дзеці –
Менш перамог, чым параз.

Жудасны Марс узышоў над Зямлёю,
Толькі Надзея б ізноў ажыла,
Сведкай Кахання калі б над журбою
Зорка Венера ўзышла.



Сярэдняя: 3.3 (11 галасоў)

Бываюць дні, калі жыццё
Падалей хочацца паслаць,
Душа крычыць: “Запі і ўсё!
Кідай змагацца ды шукаць!”

Не ткуцца ў вершыкі радкі,
І апетыт не хоча быць,
А тэлефон, як знак тугі,
На пыльным століку маўчыць.

Ды варта стаць каля акна,
Калі ноч сцеле цішыню,
А ў небе сажы чарната –
І ўбачыш зорку там сваю.

Праменняў мяккае святло
Пяшчотна лашчыць небасхіл,
І забываецца ўсе зло
Часіны той, дзе лес не міл.

Пакуль той зоркі есць краса,
Не кіне шчасцейка мяне,
Ліхой часіны ж паласа –
Яна пабудзе і міне.



Сярэдняя: 4 (6 галасоў)

Ізноў вайна, ізноў дэсант
Сняжынак кружыць у час палету.
Знікаюць птушкі-самалеты.
Стаіць сумет – падбіты танк.

Здаецца, зараз затрашчаць
Салдат-марозаў аўтаматы,
Пачнуць вятры шпуляць гранаты,
Як міны, будзе лёд ляжаць.

Дарма, Зіма, вясновым днем
Франтам вы рушыць загадалі.
Параза хутка вас чакае,
А вашу армію – разгром!



Сярэдняя: 4.8 (4 галасоў)

Што збудзіла цябе у вандроўку ўначы?
Ці не Зорка, што радуе неба?
Будзе цёмны гушчар за табою сачыць,
Але ў Праўдзе мацнее патрэба.

Клічуць поўню ваўкі завываннем сваім,
Выпаўзаюць агідныя цені.
Ціха Зорка трымціць. І ідзе пілігрым.
Бачыць светлыя ён летуценні.

Вочы сплюшчвае сон. На нагах мазалі.
Толькі посах і Вера трымаюць.
Толькі крочыць далей. Толькі Бога маліць.
Ласку Божую мужныя маюць.

Але скончыцца шлях. І адчыніцца рай.
Знойдзеш Праўды спрадвечныя сховы.
Сапраўды будзе так! Бо я веру, мой край,
Што ты дойдзеш да ясляў Хрыстовых!