Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Дзяніс Сідарок

Сярэдняя: 4 (5 галасоў)
Непахісныя…сьцены і вокны Падаецца, ня з гэтага сьвету, Я – часткова гукі і водар, Я – часткова сонца і вецер. Дастаткова усё зразумела, Што пасуе і што да твару, І хоць часам права як лева, Ўсё астатняе будзе марамі. Даспадобы знаходзіць адрозненьні У аднолькавых з’явах існасьці, Як жа хочацца ўсім быць рознымі, Беззаганнымі, белымі, чыстымі. Як усьмешка ў адказ нябёсаў, Нібы цукар на вечныя раны, Бо надзеі на зьвілістасьць лёсу Пахаваны недзе старанна. Бы залішнія фікцыя часу, Мы зарана, напэўна, сьціхлі, Засталася адная фаза – Жыць, пакуль дазваляюць дыхаць… womens nike shoes


Сярэдняя: 4.7 (11 галасоў)
Мы памерлыя, мы ненароджаныя, Мы забітыя і зьнявечаныя, Мы адныя, мы бездапаможныя, Мы заганныя і нявечныя. Мы чужыя у роднай прасторы, Мы няправільна марым і думаем, Мы удзельнікі страшнае змовы, Мы занадта й да болю разумныя. Мы нябачныя, мы нячутныя, Небясьпечныя для навакольля, Адмарозкі мы і еб….ыя У краіне шчасьлівых і за-да-во-ле-ных. Нашы твары замазаны шэрым, Мы абвешчаны стратай сумнеўнай, Затаптаная ўшчэнт нашая вера У зялёна-чырвоны небыт. Мы жывем па сваіх законах Сэрца колеру бела-чырвонага, Маем веру сваю і гонар, Прызначэньне ад неба зорнага. Нас ніхто не пазнае на вуліцах І ніхто не убачыць ў прайм-тайм, Мы сыны Беларусі згубленай, Пахаванае і непрымальнае. Але з намі заўсёды праўда, Белы сьцяг і зорка Венера, І ня варта адчайвацца надта, Пераможам мы, можам і верым! Air Jordan


Сярэдняя: 5 (3 галасоў)
Недапісана, незавершана, няскончана, Існаваньне нашае неапраўдана, Ні сэнсоўна, ні існасна не аплачана, Не з’яўляецца ні плёткаю, ні праўдаю. І ня тымі бакамі, ня тымі напрамкамі, Ня з тымі чаканьнямі і ня з тым настроем, З пастаяннымі страхамі выйці за рамкі І з бястактным сядзеньнем у вечным спакоі Мы бадзяем-блукаем бясконцымі лябірынтамі Безнадзейна ў надзеі знайсьці патрэбнае, І пры гэтым патрэбы робячы мітамі, У памылках сваіх зьвінаваціўшы неба ганебнае. Са зьдзіўленьнем ў вачах, не паверыўшы існасьці, Выпадкова змешваем усьмешку з плачамі, Ды жыцьцё нашае, пэўна, такое сьціслае, З-за таго, што яшчэ незавершана і пакуль неаплачана. Air Max 90 Woven


Сярэдняя: 4.5 (12 галасоў)
Паэзія… каб застацца Успамінам на сьценах жыцьцёвых, Раздаць па кавалачках сэрца І адрадзіцца новым… Паэзія… каб здолець Сябе адшукаць і страціць У змаганьні за мейсца і долю, У спробах у плынь патрапіць… Паэзія… каб зьведаць Суплёт невядомасьці сьвету, Глядзець вачыма іншымі На сонца, неба і вецер… Паэзія… каб адчуць За плячамі сваімі крылы, Ляцець над прасторай гукам І напаўняцца сілай… Паэзія… каб мроіць І паэзія…каб любіць. Мы, пэўна, усе паэты, Паэзія… каб жыць… Air Jordan VI 6 Shoes