Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

паэзія

Сярэдняя: 5 (4 галасоў)
Спытали аднойчы - Вы пішаце вершы? - Пішу - адказала. - Каторы найлепшы? - Не ведаю нават што вам і казаці, яны мае дзеці, а я для іх маці... І кожны па-свойму мне любы і мілы, там думкі мае выпрабоўваюць крылы, нібы птушаняты, у вырай свой першы з гнязда вылятаюць у свет мае вершы... Мо прыйдуцца дзесьці каму да спадобы, як добрыя весці, палечаць хваробы і нават калі не ўразяць нікога я буду пісаць, бо мая ў іх дарога… © Copyright: Людмила Воронова Супрун, 2015 Свидетельство о публикации №115072006737 Air Jordan Sneaker


Сярэдняя: 5 (1 голас)
Згода i здрада Гэта вельмi адказна – быць любiмай. Нiбы вершы складаць – як сабе – другому: Усячэннi радкоў, марфем глыбіні... Бачыш – Ясельда ўпадае ў кому, Быццам у здраду i быццам у згоду. «Запомні слова па-беларуску…» Запомні слова па-беларуску – летуценніца. Тут і зараз не выправiць анічога. Летуценнi прываблiвы, як пяшчота, Як тыя брамы – далонi лёсу. Прага ўцешыцца – Не каханне, мы няўцешныя – каб не спраўдзiцца. Чалавечнасць твая – паводле Той постацi – Чалавечнасць твая, паходжання Боскага, Ненавiдзiць мяне ўсімі сваімі ранамі, Не даруе, бо я – абраная – Адмаўляю абранне. Off White X Max 90


Сярэдняя: 4.6 (60 галасоў)
Баяцца паэты прастояў. Як гнёт: «Ні дня без радка...» З парожняга ды ў пустое — Абы не гуляла рука. А што гэта значыць — прастоі? А гэта — вяртанне ў свет, А гэта... а гэта ўсё тое, Што знаў «да паэта» паэт. Што ў сэрцы насіў і песціў I чым не прарочыў, а жыў, Што ўпохапкі словам не збэсціў — Адзіным, застылым, чужым. Кайданнае наканаванне, Як гнёт: «Ні дня...» — Праз вякі. I птушак, і дум кальцаванне, Што трапілі з неба ў сілкі. А вечнасць — пакуль яшчэ тайны Не знае рука. Радок — гэта знак. I звычайнасць. Пакуты і лёс — да радка.Air Max 1 Master


Сярэдняя: 4.7 (10 галасоў)
Вы не знаходзілі натхненне? Я недзе тут яго згубіла. Цяпер блукаю сумным ценем – І без яго мне свет не мілы. Яно, напэўна, збегла ноччу У сшытак лепшага паэта. А я сяджу, марную вочы, Яго чакаючы дагэтуль. Мо Вам патрапіць мая згуба? Дык, калі ласка, падхапіце І, даражэнькі сябар любы, Як-небудзь мне яго дашліце! 9.03.2011 Air Jordan