Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Катажына Ляўдацкая

Сярэдняя: 4.3 (6 галасоў)
Адвернутыя твары глядзяць кожны у сваю далечыню у сваё мінулае у сваю талерку адвернутыя твары рэдка паварочваюцца найчасцей калі зацякае шыя пунсовыя ад злосці збялелыя ад абыякавасці не адважваюцца падняць вейкі і паглядзець у вочы свайму старому знаёмаму сумленню адвернутыя твары не ўглядаюцца ў іншыя адвернутыя твары не ўглядаюцца ў сумныя і мокрыя твары не звяртаюць увагі на абяссіленыя целы целы ад якіх дрэнна пахне целы якія скручваюцца ў эпілепсійным прыпадку целы якія не маюць на сабе фірменнай вопраткі на вільготнай заплявай зямлі банальныя непрыкметныя целы у якіх яшчэ недзе захованы ёсць акрамак душы Air Jordan XIII High


Сярэдняя: 4.2 (21 голас)
Апошні баль асеніі… Паўсюды таньчыць лісце, Зняважыўшы прыстойнасць ўсё круціцца шалёна. Стары тужлівы вальс нам вецер зноў насвіствае І кружыць у пары восень, забыўшыся на стому… Сціх баль… Знямоглы вецер ціхенька пазяхае, Рыхтуецца да сну і восень не сваволіць, Сваю пасцельку коўдрай мядзянай засцілае. Сабака калыханку ласкава ёй скуголіць. Бясследна гаснуць кветкі – азяблыя паненкі, Іх хлопцы-матылькі ніяк не саграваюць, Нясмела пазнімаўшы балёвыя сукенкі Аголеныя дрэвы бязгучна засынаюць. Аздобна ззяюць зоры на млосным чорным небе І шчодра дораць нам свае нямыя сны, Сны аб шчаслівай долі, духмяным чорным хлебе. І аб чароўных цудах майстроўніцы-зімы. NIKE


Яшчэ не ацэнена
На блакіце хтосьці бялёсыя плямы размазаў пальцамі сляды выцяраў быццам засталася толькі зямля па якой яшчэ неўгамоннна блукаюць з’явы пахаваных ўспамінаў з’явы пахаваных надзеяў для каго ўсяго толькі месца пасеву для мяне зямля па якой босанож ступаючы я пазнаваў суворасць гэтага свету які вырываючы мяне без нікага спачування і нават маленечкай жмені літасці калі з дакладнасцю проста амаральна з абдымак ласкавых матчыных выкінуў у краіну чужых і іншых і толькі іржавыя нетры даспелых хлябоў гамоняць пра вечнае неўміручае і трывалае тое што маю права забраць з сабою каханне і веру ціха моляцца даруй скалечаная радзіма Air Max 90 Hypfuse


Сярэдняя: 3.3 (4 галасоў)
Восень любіць ранкам запаліць цыгарэту заплюшчыць вочы і падумаць пра сваю адзіноту пра тое, што яна - восень кахання восень надзеяў саркастычна ўсміхнуцца успомніўшы як салодка усё пачыналася восень любіць назіраць як вецер (адзін з тых жорсткіх салдафонаў восені) бязлітасна зрывае апошнюю вопратку з аголеных сарамлівых дрэваў усё што ім засталося маўкліва памерці каб ізноў уваскрэснуць (калі Камусьці гэта стане патрэбным) восень любіць назіраць як магілы модляцца як палаюць плаксівыя знічы і разам з шэрай варонай якая прыляцела адведаць сваіх памерлых пакрукаць пра вечнае пра таямнічае пакрукаць пра надзеі і каханне паплакаць разам са знічамі пра тое што памірае што болей не вернецца Nike Jordan Superfly 2017