Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Апошнія водгукі

Вашыя сябры тут!

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Вольга Турмовіч

Сярэдняя: 5 (5 галасоў)

Адзінокі анёл цёмная ночы
Ці зможаш крылом заплюшчыць вочы,
Ці зможаш сваю мару збярэч,
Цёмную думку выпусціць прэч.

Ці зможаш крывёй адмыць усе грахіЮ
дрыжаць чысцінёй нібы хвалі ракію
Мой зніклы сябар бліскучы анёл,
Застанься са мною ў рэсе гадоў.

У гэты момант ты недзе згубіўсяЮ
У цёмным куце спужаўся, забіўся,
Тады не было побая са мною,
я застаюся забіта ганьбою.

Шчыміўшы зубы на непачатым слове,
Гукі рвуцца, якія ў няволі,
Мы парадзілі з табою, мой дружа-анёл,
Ты забыўся ў рэсе гадоў



Сярэдняя: 5 (4 галасоў)

Чорная глыба растопіцца поглядам,
І вецер магутны будзе слабей.
Пад божым крылом, чутлівым доглядам
Напрасткі ступалі глыбей і глыбей.

Сцюдзенная кропля кранецца ў сэрцы
Адзінага промню дажджу.
А для мяне не хапае зноў месца,
Нават нічога ўжо не скажу.

Няспешныя крокі пнуцца ў брудзе,
Цягаюцца шмэткі валос.
Здаецца, што выйсця болей ня будзе.
Скуль адгукнецца спасальны галос.

Цёмная сцежка звядзе ў бясконцае
Будзе цярэбіць струменьчык крыві,
Губляючы цёмнанікчэмнае сонца,
Будзеш шукаць: куды і калі.