Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Ірына Дубашынская

Сярэдняя: 2.2 (5 галасоў)

Адкуль жа нам ведаць пра ўсё што жадаем?
Мы раніцай каву сабе наліваем.
У душы паліўшыся хутка вадою
Бяжым апранацца ў бодрым настроі.

Муркочым фальшыва мелодыі вака,
У люстэрке мы робім з сабе чалавека.
І вусны,і вочы падведзіўшы так,-
Што шэптам гаворым:"Я лепшы мастак!"

Ліловенькі блайзэр,у руцэ парасончык.
Прыкід неблагі,сымпатычны фасончык.
Бягі па прыступках,спяшай на сустрэчу.
Якія знаёмые,простыя рэчы.



Сярэдняя: 1.5 (2 галасоў)

Плаваюць за тоўстым шклом
Рыбкі каляровыя.
Рыбка з сіненькім хвастом
І яшчэ тры новыя:

З жоўтай спінкай і рудая
Шпаркая і вострая.
А яшчэ ёсць залатая
Самая дзівосная.

Яе вочкі мільгацяць
І загадкава глядзяць.
Не,-я ведаю напэўна,-
Гэта рыбка каралеўна!



Сярэдняя: 3.3 (12 галасоў)

Аступіўся зноў чалавек-бядак.
Што глядіш сабрат раўнадушна так?
Сто разоў хадзіў,каяўся ў грахах.
Зараз зноў прыйшоў,але ў сэрцы жах.

Вартаўнік сядзіць каля брамы там.
Мусіць не пусціць цябе ў Боскі храм.
Вочы ў цябе заплылі зусім.
І нага баліць.Боты ўсе знасіў.

"Ну пайшоў,пашоў.Колькі ўжо казаць?"
"Пашкадуй,прашу,дай хоць пастаяць."
"Ад цябе смярдзіць.Замінаць людзям."
"Мне душа баліць.Гэта ж Боскі храм."

"Толку што табе? Шмат разоў хадзіў."
"Памаліцца я так бацюшку прасіў.
Гора ў мяне..."Пахіснуўся ён
І адчуў:з нябёс працінае звон.

Звон такі,як боль
У яго ў грудзях.
Звон такі,як соль
На яго вачах.

Раптам чутна стала
У храме святароў:
"Слава ў Вышніх! Слава!"
Хай жыве Любоў.



Сярэдняя: 3.3 (6 галасоў)

Бульвар Шаўчэнкі.На вясну!
Усе дрэвы цеплыні чакаюць.
Гракі,прачнуўшыся ад сну,
Ваколле крыкам абуджаюць.

На лаўках росных ранні люд
З турботаю сядзіць маўкліва.
Чакаюць.бедакі,як цуд:
Хто-сонца,хто і куфаль піва.

Вядуць сабак на павадках.
Змянілі модніцы адзенне.
І дзень нясе пад зорны дах
Сваё вясновае стамленне.