Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Павел Гаспадыніч

Сярэдняя: 2.3 (6 галасоў)

Увішнасць раскрыжавана:
Ў мінулым –
І толькі ў ім.
Памяць вятроў паўстала:
Ў мінулым –
І толькі ў ім.
Свет векаваў маціцовы:
Ў мінулым –
І толькі ў ім.
Жывіўся лагодным спакоем:
Ў мінулым –
І толькі ў ім.
Чароды буслоў і анёлаў:
Ў мінулым:
І толькі ў ім.
Бурштына-ядвабныя словы:
Ў мінулым –
У ім адным.
Празрыстасць і зор, і калюжын:
Ў мінулым –
І толькі ў ім.
Сяброўскі хаўрус белых сцюжаў:
Ў мінулым –
І толькі ў ім.
Агеньчыкі свечак у храмах:
Ў мінулым –
І толькі ў ім.
Абдымкі жаданняў нязграбных:
Ў мінулым –
І толькі ў ім.
А можа, яшчэ, прысмак вуснаў:
Ў мінулым,
Няхай ў ім адным!
І вочы –сінеча самой Беларусі:
Ў мінулым,
На жаль, у ім...
……..
Увішнасць твая растала,
Ў мінулым:
Канечне, у ім –
Канвалія – ёй, для яе – ужо зьвяла
Між чорных
Пялёсткаў магіл.

….

І сёння спачынам навечным
Ляжыць мітусня нашых дзён.
Дзе босы кудлаты хлапечык
Збіваючы ногі у кроў,
Бяжыць і бяжыць нібы шалы
Сказаць –
Сказаць ёй адной –
Пра вочы яе як каралі,
Сінюткасць іх нібы азёр,
З якіх ён ніколі не выйдзе,
Ў якіх ён сканае, памрэ…
Бяжыць і бяжыць нібы шалы
І сёння, але без яе…

Увішнасць аднойчы сканала
Ў мінулым?
Не толькі ў ім.
У храме свечкай згасала:
Запаленай для яе.



Яшчэ не ацэнена

Птушка-ноч распрастала крылы,
Зоркі-пёркі пападалі ў сны…
Пожняй стомленай поўня застыла
У адбітках на нырках вады…

Задухмянай задухі шыпшына
Калыхае мацункі любві…
Конік чорны хрупоніць няспынна
І пяшчоцяцца веццем сады…

Птушка-ноч прамільгнула і сплыла:
Росны водар абняў паплавы…
Золкам волкім пад сэрцам круціла
Патаўсцелай, цяжарнай зямлі…



Сярэдняя: 4 (5 галасоў)

Я напішу верш для цябе
Удзень самотны і журботны.
Як сонца ўтопіцца ў вадзе –
Я напішу верш для цябе.

Я напішу верш для цябе
Апалым полымем пачуццяў.
Асадкай сэрца у мане –
Я напішу верш для цябе.

Я напішу верш для цябе
Стагоддзем вечнай адзіноты.
Палётам дзіды на вайне –
Я напішу верш для цябе.

Я напішу верш для цябе
Збуцвелым кветам асалоды.
Нектарным прысакам у сне –
Я напішу верш для цябе.

Я напішу верш для цябе
Маладзікова срэбнай сцюжай.
Калі прачнешся без мяне –
Я напішу верш для цябе.

Я напішу верш для цябе
Сутоннем пожадным і прагным.
У барвах смутку і ў смузе
Я напішу верш для цябе.

Я напішу верш для цябе
Удзень самотны і журботны.
Стагоддзем вечнай адзіноты,
Збуцвелым кветам асалоды.



Сярэдняя: 4.3 (6 галасоў)

Яго вочы
Поўныя сумам
Цалавала поўня
Сяйвом бляклым.
Яго рукі
Моцныя ноччу
Абдымалі мроі
Ёй асвячоныя.
Яго ногі
За дзень зняможаныя
Ахіналі кроплі
Дажджу са слёзаў
Поўні

Якая была побач
Якая была недасяжнай
І толькі масток сну
Яго вочы
Яго рукі
Яго ногі
Адносіў ёй у ахвяру
І яе як ахвяру яму.
Пачуцці
Узводзілі
Піраміды
Майя.