Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Тамара Абрамчук

Сярэдняя: 4.6 (16 галасоў)

Я твой згадзілася выконываць загад:
Жыву, нібыта знікла мера
І вымярэнні ўсе прыйшлі ў заняпяд,
І новы лёс нарэшце адчыніў мне дзверы.

Я пагазілася з усім, што ўзвышае
І не забылася пра шмат тваіх парад.
Няхай ніколі мара не знікае
І струны ўсе гучаць на новы лад.

І ты ўспомні пра мае імкненні –
Аднойчы ўсе іх свету пакажы.
Каб не знікалі шчасця нашага імгненні,
Баладу сонцу, небу й зорам напішы.

2017



Сярэдняя: 4.5 (2 галасоў)

Паміж намі засталась адлегласць
Замест слоў і пачуццяў моцных.
Адзін дзень для мяне як вечнасць:
Нбы нітка у старых кроснах.

Паміж намі застаўся подых
Навальніцы твайго кахання.
Я цябе разглядала ў зорах,
Каб хутчэй мне забыць пра растанне.

Ты казаў што ты быў шчаслівы.
Але вось паміж намі прорва.
Лёс бывае такі хлуслівы,
Што знікае надзея на словы.

Паміж намі цяпер надзея,
Што ўсе магло атрымацца.
Толькі вось не хапіла дзеяў
Для таго, каб разам застацца.

05.07.2017



Сярэдняя: 4.9 (27 галасоў)

Дапамога хутка прыйдзе,
Ты яе чакай -
Кажуць людзі, каб ня зведаць
Ім чужы адчай.

Пачакай яшчэ хвілінку!
Можа тры, а можа дзве..-
Кажуць людзі, каб ня бачыць
Свой адчай нідзе.

Хутка будзе дапамога.
Толькі ты чакай.
І на год, а можа болей
Лепш схавай адчай.

Можа лепш сказаць усю праўду?
Твар усім паказаць,
І хутчэй сваё бяссілле
Перастаць хаваць?



Сярэдняя: 4.9 (20 галасоў)

Вераснёвыя думкі мінаюць,
Вецер дзьме ў душы нібы плынь,
Восень зноў за жывое кранае,
Сэрца зноўку ляціць удалечынь.

Мы з табою пажыць не паспелі –
Захапіла ізноў мітусня.
І як узімку кружацца мяцелі,
Так знікае з-пад ног і зямля.

Прыпыніся, паслухай прыроду.
Шолах лісця падобны на нас:
Ён знікае бы гоман народу,
Што сабраўся ісці на Парнас.

Слухай верасень, кроч з ім пад руку,
Хай навучыць і нас так жыць,
Каб увосень ад зорак гукаў
Мы мацней пачыналі любіць.

І тады прэч сыйдзе трывога,
І на сэрцы стане лягчэй.
Калі ўвосень збярэшся ў дарогу,
Не крычы за прыроду грамчэй.