Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Тамара Абрамчук

Сярэдняя: 4.8 (19 галасоў)

Дапамога хутка прыйдзе,
Ты яе чакай -
Кажуць людзі, каб ня зведаць
Ім чужы адчай.

Пачакай яшчэ хвілінку!
Можа тры, а можа дзве..-
Кажуць людзі, каб ня бачыць
Свой адчай нідзе.

Хутка будзе дапамога.
Толькі ты чакай.
І на год, а можа болей
Лепш схавай адчай.

Можа лепш сказаць усю праўду?
Твар усім паказаць,
І хутчэй сваё бяссілле
Перастаць хаваць?



Сярэдняя: 5 (10 галасоў)

Вераснёвыя думкі мінаюць,
Вецер дзьме ў душы нібы плынь,
Восень зноў за жывое кранае,
Сэрца зноўку ляціць удалечынь.

Мы з табою пажыць не паспелі –
Захапіла ізноў мітусня.
І як узімку кружацца мяцелі,
Так знікае з-пад ног і зямля.

Прыпыніся, паслухай прыроду.
Шолах лісця падобны на нас:
Ён знікае бы гоман народу,
Што сабраўся ісці на Парнас.

Слухай верасень, кроч з ім пад руку,
Хай навучыць і нас так жыць,
Каб увосень ад зорак гукаў
Мы мацней пачыналі любіць.

І тады прэч сыйдзе трывога,
І на сэрцы стане лягчэй.
Калі ўвосень збярэшся ў дарогу,
Не крычы за прыроду грамчэй.



Сярэдняя: 4.8 (11 галасоў)

А давай апранемся ў восень,
Будзем слухаць пад спеў агню,
Што нам вецер здалёк прыносiць,
Будзем думаць пра долю сваю.

Ну давай. Пасядзім у лесе -
Лісце жоўтым няхай блішчыць,
Будзем водар ў кішнях несці –
Няхая спевам прыгожым гучыць.

І вось так, у цішыні вільготнай,
Знойдзем тое, што ты шукаў:
Лёсу тайну і гук самотны,
Каб ён сэрцы ўсіх кранаў.

Кранаў душы і жыцці рухаў,
Мілагучнасцю ачышчаў.
Дай мне толькі табе не схлусіць
У восень гэту я іншым стаў.



Сярэдняя: 5 (9 галасоў)

Я заўтра змянюся ў лепшы,
У супрацьлеглы бок:
Напішу можа лепей вершы
І даведаюся, хто такі Бог.

Заўтра. Заўтра я стану лепей,
Жыццё палюблю мацней.
Людзі мне кажуць: “Ведай.
Жыццё ёсць нашмат цяжэй”.

Дый што толькі людзі не кажуць,
А штосьці кажу ім я.
І гэта патрэбна заўважыць,
Бо ўсе мы нібыта сям’я.

Спрадвеку чытаем мы казкі,
Гісторыі аб жыцці
І дзякуй чыёйсьці ласцы
Ўсе ведаем хто ёсць мы.

Спрадвеку ж гэта ідэя:
“Змяняць усё навокал” жыла
І зараз мне душу грэе:
Змянюся заўтра і я.