Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Дзяніс Шпіронак

Сярэдняя: 3.1 (12 галасоў)
Давайце патанцуем з Вамі танга, І разам у абдымках завірух Вучыцца жыць пачнем у танцы прагна, Жыцця злавіўшы няўтомны рух. У палкасці забудуцца праблемы, Якія мы стваралі для сябе. Зліемся ў адно ў рытме смелым, Што сэрца ўсхвалявана адаб’е. Аркестр змоўкне, з ім і нашы душы Саромліва разыдуцца навек, І залу танцавальную мінуўшы, Пасыплюцца слязінкі з-пад павек. Ваш пах са мной надоўга застанецца, І ў зале гэтай ўспомню час, калі У цішыні, без сведкаў і аркестра Мы гутаркі чароўныя вялі. Святло памрэ, пыл ляжа на падлозе, І толькі памяць выведзе на след Той пары, моцна стомленай у цноце, Што знікла раптам, як святло камет. Nike


Сярэдняя: 3.5 (12 галасоў)
Пад кашулю прапоўз халадок, У нябёсах аблокаў конніца, У вачах ад свячы аганёк, А з ім я і мая бяссонніца. Закруціўся ў кокан коўдры, Ноч размову са мной павяла. Праглядаю жыцця паўторы І ратую кавалак цяпла. Месяц зноў захацеў падмануць – Ён падслухаў мае таямніцы, То спрабуе пад коўдру слізнуць, То гадае, чаму мне не спіцца. Ў вышыні перамігваюцца зоркі – Не сумуй, маўляў, мы жа з табою. А вароны разносяць плёткі, Пра іх ціхія мары і мроі. Ноч крычыць – размаўляй са мной, дружа, Я хачу табе цалкам запомніцца! Варыянтаў ты маеш ня дужа, Я насамрэч і ёсць бяссонніца. Nike News


Сярэдняя: 5 (3 галасоў)
Цішыня адцяняе напевы заходу, Бег аблокаў зусім не чуваць, Яны ў футры ружовым імчацца дадому, Каб ўсе кроплі вады на зямлі пазбіраць. Вецер гоніць наперад нягнуткія дрэвы, Ў падарожжа ўпарта заве. Яны слухаюць дзіўных вандровак павевы, Але смеласці ім ўцячы не стае. Дзіця восені – лісце пажоўклае, - ціха Калыханку шапоціць сваю, Укрывае, хавае, бароніць ад ліха, Ад марозаў рыпучых ратуе зямлю. Ліхтары быццам коўдрай ахутаў туман, Каб святла таямніцу раскрыць. У замове з марозам пайшоў на падман, Па праменю спрабуе рассеяць, разбіць. Гэту казку мне верасень шэпча ўва сне І даруе сусветны спакой. Гэты казачны сон праз зіму пранясе, І ўжо больш ніколі не прыйдзе за мной. adidas


Сярэдняя: 5 (5 галасоў)
Воскресный вечер, тихий вечер, Свет фонарей тяжелый, тусклый. Уставший город, место встречи – Наш переходец захолустный. Тогда же было все иначе – Бродяги-музыканты, песни, Глаза у нас горели ярче, И души рвались в поднебесье. Я знал, что просто так не может Затухнуть дикое веселье – Сюрприз наутро, дрожь по коже, В груди приятное волненье. И вот лечу тебе навстречу, Часы, минуты на исходе, А в голове – наш первый вечер В том захолустном переходе. Nike Ambassador VIII 8