Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Алена Дзегцярова

Сярэдняя: 4.8 (8 галасоў)

Смуткуе маё сэрца ў лістападзе,
Ў шчымлівы углядаючыся сон.
Тчэ павуціну павучок у садзе,
Сцяжынкі сцеле чырвань дываном...

Сыходзіць з кола год,цалуе скроні вецер,
Мяце нястомна дворніка мятла,
Пануе цётка-восень у сусвеце
Мяхі прыпасаў цягне да жытла.

Гарыць лістота ў вогнішчы,бы лёсы-
Старонкі са старога буквара;
Жыццё ўплятае ўпотай лён у косы,
На споведзь нас вядзе да алтара.

Мы ўсе у гэтым вымушаным кросе
Да Госпада на шалі у чарзе:
Хто моўчкі падыходзіць,хто галосіць,
Хто з мірам у душы, хто зло нясе...

У таямніча-жоўтым карагодзе,
Дзе радасці і болю па крысе.
Знікае час,ліхі,няўлоўны злодзей,
Сляды хавае ў золкавай расе.



Сярэдняя: 4.8 (8 галасоў)

Жыві перамога! Загойвай раны,
Узвышайся ўрачыста сцягамі палкоў,
Гары медалямі сівых ветэранаў-
Яны у страі з тых далёкіх гадоў.

Каб смехам дзіцячым прасторы спявалі,
Каб матчыны вочы не ведалі слёз,
Героі твае абарону трымалі
І сёння вітаюць нас шэптам бяроз...

Святкуй, Беларусь! Партызанка-дзяўчына,
Ідзі на спатканне у квецень садоў.
Хвалюй прыгажосцю, святая Айчына,
І памятай тых, хто з вайны не прыйшоў.



Сярэдняя: 4.3 (12 галасоў)

Нас з табой жанілі
колькі раз суседкі,
Седзячы на лаўцы,
языкамі, ўлетку.
На часцінкі сэрцы
разбіралі ўпотай
Ды ўслед глядзелі
цераз дзіркі ў плоце.

Ўрочнымі вачыма ,
колькі раз вянчалі...
Мабыць развялі нас
зайдрасці адчаем.
Ужо парос хмызою
бераг той юначы
Ды й няма суседак...
Толькі цені плачуць



Сярэдняя: 4.2 (6 галасоў)

Запрашала восень да сябе на свята
Ды збірала восень ураджай багаты.
Тонкія карункі плёў павук маленькі,
Стракацела цудам яблынька-паненка.
У сям'і крылатай мітусня ды зборы.
На рабінках гронкі- яркія уборы.
Падарункаў колькі! - Кошыкі з грыбамі,
Хрумсткая капустка, дзежка з агуркамі,
Морквачка-князёўна ды збаночкі з мёдам-
Гэткае багацце са свайго гароду!
...Працавітым срэбны кубак падавала
У пакой шыкоўны дзверы адчыняла,
Частавала шчодра квасам з пірагамі
Мы яе гасціннасць адчувалі з вамі.