Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Міхась Карцялёў

Сярэдняя: 3.4 (5 галасоў)

Пазова.

Дух хаціны той сьляпечай,
З пахілёнаю шулой,
Дух двара, дзе хлеў асеўшы -
Як павязаны са мной.

Дух драўляный, дух языцкій,
Дух радзіміцкіх лясоў,
Дух мінуўшчыны сунічнай -
Да мяне прытул прывёў.

Прыблукалі, прылуналі
Па-над Полем палавецкім:
Не з татарам балявалі,
А шукалі адноверца.

Дух-Сварожыч, дух-Перуныч,
Дух-Радзіміч - прыбылі,
Каб урэзаць сьвенты руны
На зварот шляхоў маіх.

Бо Айчыну - не спадманеш,
Як дзяўчыну пятачком,
Без яе - чужым ёй станеш,
У Поле - камнем-дзічаком.
-19.03.17.



Сярэдняя: 3 (7 галасоў)

Палатно.

Як успаміны ніткі вяжуць
Жыцьця былога палатно -
Хлусьня ўсё: яно ракою,
Як не было яго, сплыло.

Не важыць успамін той грамаў,
Яго бязьменам не вазьмеш,
Толькі знутры пякучым камнем,
Табе ён спаці не дае.

І ты ўжо там, дзе крачаць вуткі,
Дзе шыпяць зьмеі-гусакі,
Дзе з бацькам, увосень, без абутку,
Начамі лес на хлеў вазіў.

І ты адтуль, да тых каханьняў,
Басанож, жніў’ём, праз халады,
Праз сьлёзы першага каханьня,
Бяжыш на колкія дзяды.

І вось яно: ці сум, ці радасьць?
Як не маё, ізноў усплыло,
Льняным, нябеленым, шурпатым,
Часоў юнацкіх, палатно.
-11.03.12.



Сярэдняя: 3 (3 галасоў)

Паставілі крыж драўляный
Да Пацавай Слабады,
Не дамавіннай ямы,
Не нябожычае труны.

Паставілі крыж адметай,
Каб памяць і веру нёс,
Што было, будзе пад небам,
На роднай зямельцы жыцьцё.
-27.09.15.



Яшчэ не ацэнена

Пасьпяшае месяц люты;
Дожджык дробны шапаціць,
Зімні страціўшы абутак,
Сад зьбянтэжаны стаіць,
Неба хмарыцца і зьзяе,
Вольна гойсаюць вятры,
Стэп, з траў шэрых, ужо клікае
Новых колераў вясны.
-07.01.16.