Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Міхась Карцялёў

Сярэдняя: 3 (2 галасоў)

Пісьмо.

Жахаюсь я, як сьвеце наш гудзе,
Як скаланаецца ён глебай і паветрам…
Бо мроіва жыцьцё наша ідзе,
А цень яго хаваецца да нетраў.

Ступенькі дзьве яно гэта жыцьцё
І немаўлят прыступкам забаўляе,
А нас яно - загортвае ў лісьцё,
Ці палятаць на крылах падымае…

Жахаюсь я, як сьвеце наш гудзе,
Як скаланаецца ён глебай і паветрам,
Як чалавек ступой цяжкой ідзе,
Як ён рабуе што яму патрэбна.

Жахаюсь я: бо мроіва жыцьцё,
Мігціць яно ды цягне на падманы
І каб яго ніякі хлуд не сьцёр,
Я гэтые радкі, вось, разсыпаю.
-10.04.16.



Сярэдняя: 5 (1 голас)

Павай важкай плыве восень,
Круціць-верціць падалом,
Запрасіць бы яе госьцей,
Пасядзець каб за сталом.

Падзівіцца маладзіцай,
Падгарнуцца да бакоў,
Пажаліцца доляй дзікай,
Гэтай доляй ніякой.

Пашаптаць ёй штось такое,
Каб суседзям не чуваць,
Каб яе шчокам ружовым
Цяжка жар было трываць.

Плыве восень важкай павай,
Круціць-верціць падалом,
Без турбот маім жаданьням,
Без клапот маіх сталоў.
-25.09.15.



Сярэдняя: 3 (1 голас)

п. Мядзьведевай Н. А.
Пажаданьне.

Хай тая птаха, што Шчасьцем завецца,
Атуліць крыламі цябе,
Хай твае згінуць блуканьні па сьвету,
Як здані на крыўдзе, злабе.

Хай будзе Шчасьце тваё незьлічона,
Каханьне, хай, знойдзе цябе…
Хай гэта доля, што мной нарачона
Цябе не пакіне нідзе.
-10.04.14.



Сярэдняя: 3 (2 галасоў)

Пажаданьне.

Звужаюсь, паволі зьнікаю
Ад глыбінь, вышыні, далячынь,
Да кропкі, да кропелькі малай
З восеньскай дробнай імжы.

Мой сьвеце, магутный і шчодрый,
Ты нас на далонях люляў,
Ты - сэнс учалавечаны божый,
Дзе вера - падпора жыцьця.

Мой сьвеце - ты наш арандаўца,
Наш тэрмін імгненьняў зямных,
Дазволь, з гэткай долі, застацца
Парушынкаю веек тваіх.

Дазволь, надалей углядацца
На побыт патомных маіх,
Між багацьцем з нястачы жабрачай
І тлеючым вехцем вайны.

Дазволь мне, калі ты заплачаш,
Ад роспачы горкай, сьлязьмі,
Упасьць на зямлю камянямі,
Зь веек дрыжачых тваіх.
-19.11.16.