Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Алесь Борскі

Яшчэ не ацэнена

Ці дзяржава галоўны вораг?
Можа і дзяржава…
А можа ў душэўных загонах
яшчэ горшая справа?
Рэвалюцыя пачынаецца з душы,
з усіх яе глыбінь…
Бушуй, ламай душу –
альбо загінь.
Свабода – цяжкая праца,
даецца не так,
як дзіцячая цацка.
Даецца з крывёю душы сваёй,
куды нырнеш
з бясконцай глыбінёй.
Свабода, як вобраз жыцця,
як ідэал усіх часоў…
Свае ланцугі змагу разбіць я
цаною сваіх жа гадоў.
Зможа кожны ісці,
да светлых мэтаў,
за сонцам бегчы
і дагнаць…
Разбіць усю моц
дзяржаўных цэпаў,
і жыць –
не існаваць…



Сярэдняя: 3.7 (3 галасоў)

на плячы вісела стрэльба,
бег праз лес, праз поле, грэблю,

у партызанскі, у атрад,
каб сказаць, што ў вёсцы гвалт,

што фашысты паляць хаты,
што забілі яны тату,

што сястрычку разам з мамай
павялі да нейкай ямы...

бег, як вецер, як вада,
у якой хуткая хада,

ён хацеў паспець сказаць,
што ўсіх трэба ратаваць.

ён не чуў ніякай стомы,
і прыбег на бераг стромны,

пераплыў раку і ў лес,
і са стрэльбай у перавес,

паляцеў ізноў вятрыскам,
але раптам куля блізка,

прасвісцела каля сэрца...
не пачуў ён сваёй смерці...

не паспеў... і не дабег,
куля ворага наспех,

супыніла сэрца стук...
так загінуў той хлапчук...



Яшчэ не ацэнена

Вочы шута глядзяць з сумам,
у сэрцы схаваўся
жудасны боль.
Жыцце працякае з гулам і шумам...
Шут зсумаваўся,
о, пракляты кароль!

У цемры начной,
калі грукат заціхне,
плача, слязіцца «радасны» шут.
На волю з слязьмі
жадае каціцца...
Але не пускае смеха хамут.

Бывае і ў радасці
шчырыя дні
нясуць у далекія сны...
Свабода была б
і будзе тады
і гора, і смех назаўжды...



Яшчэ не ацэнена

Смага грошаў горла сушыць,
Гараць вочы ў цемнаце.
Кожны дзень усё душыць, душыць
Чалавечнасць у сабе.

Смага гэта без мяжы,
Будзеш піць і не нап’ешся.
Вада зсохне і ў душы
Ты з пустэльняй застанешся.

Сэрца мяккае чарствее,
І губляеш сэнс жыцця…
Усё плыве, плыве, нямее,
Быццам роспачы ладдзя…