Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Lazzaro

Сярэдняя: 4.5 (2 галасоў)

............."Акружы сябе агнём і стань непашкодным..."

Замкнуся ў круг.
Абрыс мяжы
ўмацую верай: "Ойча, Авва!
Я не памру –
я буду жыць
паходняй духа і душы
і праслаўляць Гасподні справы!"

І распалю
агонь мальбы,
і акружу сябе агменем.
І боль сваю –
кляймо жальбы –
без жалю знішчу, як рабы
знішчаюць полымем кляйменні.

І Божы дар –
сваё жыцце –
ўспрыму на востраве ў пауметра
як мару мар,
як адкрыцце –
і новароджаным дзіцем,
бы ўпершыню, глыну паветра.

2.03.2014

-------------------------
Тлумачэнні:

Круг – старадаўні містычны сімвал. Галоўная функцыя абарончага круга – ратаванне ад злых сіл.Лічылася, што дэманы не бачаць і не могуць дакрануцца да чалавека ўнутры абарончага круга, але калі ён выйдзе з круга, можа патрапіць у небяспечную сітуацыю.Таксама лічілася, што круг з агню ачышчае.



Сярэдняя: 5 (4 галасоў)

Я знаю, ты мяне перажывеш,
пра мой сыход не чуючы ні слова,
і некалі, магчыма, гэты верш
у Нэце адшукаеш выпадкова.

Паглядам прабяжышся па радках,
па памяці да ўласнага прысуду:
забіць мяне – пачварна, спадцішка –
з усмешкай, з цалаваннем здрадцы Юды!

Але… Хоць, пакідаючы зямлю,
у вечнасць адыходжу я ў адчаі,
праз слёзы за цябе Хрыста малю.

Нянавісці мой плач не азначае.
Дальбог, я не кляну цябе – люблю
і ўсё табе, мой карнік, прабачаю.

13.10.13



Сярэдняя: 5 (3 галасоў)

.........Пераклад песні "Я колени склоню"

Я калені схілю. І да Бога звярнуся.
І, узнёсшы хвалу, прашапчу: "О, Равві!"
І пачую ўначы блаславенне Ісуса —
ціхі голас Хрыста — голас вечнай Любві.

Я калені схілю і раскрыецца неба —
дзіўны Госпада край над зямлёю маёй —
і сагрэе душу, быццам сонейка — глебу,
і даруе як дождж новых сілаў алой.

Я калені схілю і убачу дарэчы
недахопы свае і памылкі — усе.
І спазнаю: Хрыстос — мне Свяцільня ў цямрэчы —
выпрамляе шляхі і цяжары нясе.

Я калені схілю — і гарачае сэрца
Богу ў дар прынясу — да Яго алтару.
Ціхі голас Хрыста нада мною пральецца
і я ўгледжу ў імгле адраджэння зару.

5.07.2014



Яшчэ не ацэнена

Як пылінка на тамтаме — ў параксізме,
як пад віламі — ў агоніі — змяя,
б'ецца свет пад капытамі ЭГАізму,
зацуглянага пад зменлівае "Я".

На сабе спазнаўшы горан прымусовы,
лёсы курчацца, як пластык у агні.
А па іх тапочуць САМАсці падковы
не даюць ні хвілі роздыху — ані.

Да зямліцы чалавецтва прыбіваюць
бес пажадлівасці цела і вачэй,
пыха людская і крыўда векавая,
жаба зайздрасці і шмат чаго яшчэ.

Не прабачаць, не саступяць і не
сцерпяць.
подла зманяць, скарыстаюць,
абкрадуць,
пасмяюцца і штурхнуць у пастку
смерці
ЭГАісты, што навокал існуюць.

Іхні клопат — не сяброўства, не
каханне,
а смачное патуранне ўсім грахам,
САМАдурства, САМА-САМА-любаванне.
Што ні "Я"-ка — тое здраднік, хлус і
хам.

І не збегчы САМАстойна з той няволі,
што стварае САМАдзейнай дзеі таць
без таго, каб адпаведна Божай волі
Божым словам чуйны дух не абрытаць.

Без таго, каб у любові безумоўнай
бы ў агні, не растапіўся сэрца лёд
і не стаў жывым агменем малітоўным,
у якім былы знішчаецца прыгнёт.

Толькі так і аніяк іначай зноўку
людзі вернуць тое, што не збераглі.
Толькі так — пасля Гасподняй
перакоўкі
грэшных душ у кузні матухны-Зямлі.

2.07.2014

——————————————————

Горан (бел) — горнило (рус).