Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Lazzaro

Сярэдняя: 5 (1 голас)

Мой маленечкі каток —
ненаедлівы раток —
насамрэч і не кацёнак,
а гарэзлівы чарцёнак.

Вочкі-хітрыкі звярне,
натапорыць на мяне,
і — у бокі — скокам, скокам,
і — у скокі — бокам, бокам.

І палюе, нібы звер,
на бабулю, на таршэр,
на маленькую сястрычку,
на матулі чаравічкі,

на смятанку, на катлетку,
на мяне і на суседку...
А з работы прыйдзе татка —
рыссю ўчэпіцца за пяткі

і грызе, грызе, грызе —
кусь і накусь — па чарзе.
А пасля — такое гора —
разбяжыцца — і па шторах

залязае на дыван
і ляціць, бы "ераплан"
ці калматая жар-птушка
на пухнатыя падушкі.

Даляціць — і — дабрадзей!—
"намывае" нам гасцей—
і насліненаю лапкай,
і расчоскаю-царапкай.

Ды ізноў — у бок і ў скок.
Ды ізноў — у скок і ў бок.

І адкуль такія "ігры"?
Можа, ён — прапраўнук "тыгры"?



Сярэдняя: 2.6 (8 галасоў)

Што нам добра, што не?
Запытай — адкажу:
хоць і многія рэчы ў жыцці неблагія,
найкаштоўныя з іх —
што сілкуюць душу —
гэта вера,
надзея,
любоў.
І sophia.

А што тычыцца плоці...
Ну, гэта бачней:
анідзе між дароў пладароднае глебы
аніколі няма анічога смачней
крупкі солі,
вады
і акрайчыка хлеба.

А для зернейка духа карысней за ўсё —
ва ўсялякіх абставінах
чэснасць
і вернасць.
І яшчэ ўсепрабачлівасць
(курс — на жыццё!)
і ахвярнае сэрца,
і дум міласэрнасць.

Пра астатняе, ведаеш,
думаю так
(і мяне не турбуе чамусьці сумненне):
хто б ні быў ты — хаця б і апошні жабрак —
ты шчаслівы й багаты,
як маеш...
сумленне.

------------
sophia - мудрасць



Сярэдняя: 3 (4 галасоў)

Есць адно папярэджанне (чур, не прымаць за "ку-ку"!).
Гэта тычыцца жарсцi да глупай гульнi ў вершаплецтва.
Асцярожней, паэцейкi, з вершамi: ў кожным радку,
немаведама як, нараджаюцца словы прароцтваў.

Хто нам iх дасылае i скуль, адказаць не магу,
але факт застаецца, як кажуць даследчыкi, фактам:
ува сне i наяве, у ступары i на бягу,
мы iх "чуйкай" прымаем — i "посцiм", бы ўласныя, — раптам.

I хаця не заўжды вокамгненна змяняем жыцце,
як кругi па вадзе ад каменчыкаў, кiнутых з сiлай,
разыходзiцца моц новатворная — хваляй — на ўсё.
I за ей трансфармуецца люстра паверхнi застылай.

"НаваЯнае у сэрцах" i стаўшае сказам жыве!
А таму... не спяшяючы мовiць, падумаем, браце!
Што пакiнем праграмаю блiжнiм сваiм i сабе?
Какафонiю? Буру? Цi лад — i ў сусвеце i ў хаце?

Дык давайте адсейваць усе, што нястройна гучыць
i чаго не жадам сабе i, шчэ болей, нiкому!
Веры вам i любвi! I "сто лят" вам у радасцi жыць!
I свята i цяпла вашым сэрцам i вашаму дому!

30.06.2019



Сярэдняя: 4.5 (2 галасоў)

............."Акружы сябе агнём і стань непашкодным..."

Замкнуся ў круг.
Абрыс мяжы
ўмацую верай: "Ойча, Авва!
Я не памру –
я буду жыць
паходняй духа і душы
і праслаўляць Гасподні справы!"

І распалю
агонь мальбы,
і акружу сябе агменем.
І боль сваю –
кляймо жальбы –
без жалю знішчу, як рабы
знішчаюць полымем кляйменні.

І Божы дар –
сваё жыцце –
ўспрыму на востраве ў пауметра
як мару мар,
як адкрыцце –
і новароджаным дзіцем,
бы ўпершыню, глыну паветра.

2.03.2014

-------------------------
Тлумачэнні:

Круг – старадаўні містычны сімвал. Галоўная функцыя абарончага круга – ратаванне ад злых сіл.Лічылася, што дэманы не бачаць і не могуць дакрануцца да чалавека ўнутры абарончага круга, але калі ён выйдзе з круга, можа патрапіць у небяспечную сітуацыю.Таксама лічілася, што круг з агню ачышчае.