Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Людміла Воранава

Сярэдняя: 4.6 (11 галасоў)

Падснежнікаў палянка
Ні ветру, ні дажджоў,
Няма і сонца зранку,
А сакавік прыйшоў...

Лёд ломіцца на крыгі,
Тараніць плынь ракі,
Даносяць дзетак крыкі
Рачныя берагі…

Караблікі з паперы
Пускае дзетвара...
І скача заяц шэры -
Вясны прыйшла пара.

Бабры будуюць хату,
Мышкуе рыжы ліс,
А мурашы-піраты
Галіну цягнуць уніз.

Ажыў і лес, і поле,
У бярозах сок журчыць,
Вясна ідзе паволі,
А сакавік бяжыць.

© Copyright: Людмила Воронова Супрун, 2015
Свидетельство о публикации №115081809901



Сярэдняя: 5 (4 галасоў)

1
Раскіданы па свеце сваякі,
Як парасткі ад дрэва Радаводу
З насення, што не выграблі гракі
У глебе, што ўзорвае прырода.
2
Усё жыве, квітнее на Зямлі,
Карэнні набіраюць моц і сілу
Тады, калі ў спадчыннай раллі
Хтосьці зярнятка новае пакінуў...
3
Калосяцца палі ва ўсе бакі,
Цвітуць і пладаносяць дрэвы, кветкі.
Мы на Зямлі ўсе тут сваякі -
Адзіных чалавечых продкаў дзеткі.
4
Гамоняць птушкі ці шумяць лясы -
Братоў малодшых слухаем размову…
Чаму ж тады люцкія галасы
Агульную знайсці не могуць мову?
5
А трэба, толькі, вельмі захацець
Пачуць і зразумець адзін другога,
Каб не прыйшла раней, чым трэба, смерць,
Нам не хапае еднасці і Бога.

© Copyright: Людмила Воронова Супрун, 2015
Свидетельство о публикации №115060205428



Сярэдняя: 5 (1 голас)

1
Святлее ўсход заранкай новай
На гарызонце будучага дня...
Сваёй прыгожай беларускай мовай
Спявае маці-родная зямля…
2
Гамоніць ветрык з кветкамі ў полі,
Шумяць на ёй дубравы і лясы -
Аб шматпакутнай беларускай долі
І непаўторнасці яе красы…
3
Яе ўслаўлялі Колас і Купала,
Яна - у кожнай кропельцы расы…
А чалавеку трэба вельмі мала,
Каб, толькі, чуць Радзімы галасы!
4
Каб любавацца яе мірным небам,
Пад клёкат белакрылага бусла,
Дзе пах дзяцінства разам з свежым хлебам
Нам дорыць кожны дзень узмах крыла.

© Copyright: Людмила Воронова Супрун, 2015
Свидетельство о публикации №115032604716



Сярэдняя: 5 (9 галасоў)

1
Праз ўсё жыццё праходіць сейбіт лёсам
Да той мяжы, дзе давядзецца жаць
І на іржышчы скошаным пакосам
Гады ўсходаў справамі ляжаць…
2
Ці будзе ад іх польза і патрэба?
Залежыць ад таго, што пасадзіў...
Не ўзыйдзе крапіва расткамі хлеба,
Як не старайся, што б ты ні рабіў.
3
Для пасяўной рыхтуюцца зярняты,
І сеюцца з дабром, па пэўных днях,
Как потым не шукаць, хто вінаваты,
Што замест хлеба вырасце быльняг.
4
Вось толькі пасадзіць і выбраць - мала!
Трэба ў час з любоўю даглядаць…
Сачыць, каб было вострым ў полі рала,
Рыхліць, палоць, "карміць" і паліваць.
5
Вы скажаце:"Звычайныя клапоты" -
Тут ёсць адзін малюсенькі сакрэт -
Не дасца людзям поспех без заботы,
А ён ў справах - ваш аўтарытэт.
Мінск, 23.06.2014г.