Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Людміла Воранава

Сярэдняя: 5 (13 галасоў)

Пад крыжам небасхілу
Стаіш маленькі, хілы.
Але мацнеюць жылы
І вырастаюць крылы.
А гэты крыж вялізны
Трымаць табе да трызны
І не плячыма, вокам,
Каб бачылі далёка,
Што чалавек магутны...
І гэты крыж пакутны
Ён данясе да неба,
Туды, куды нам трэба…

© Copyright: Людмила Воронова Супрун, 2016
Свидетельство о публикации №116072303994



Сярэдняя: 4.6 (16 галасоў)

1
Пакланюся радзімаму краю,
Любым сэрцу, лясам і дубровам -
Той зямельцы, што ўсіх нас яднае
Беларускаю зычнаю мовай...
2
Пакланюся гасцінцам і сцежкам,
Роднай хаце, бацькам пакланюся -
Прыгажуні, з лагоднай усмешкай,
Што завецца Маёй Беларуссю…

Мінск. 28.10.2014г.



Сярэдняя: 3 (2 галасоў)

А я люблю і белых, і чырвоных,
Усіх, у каго хоть трохі розум ёсць.
Не маюць перавагі чын, пагоны,
Абы была не зменліваю поўсць.

І канфесійнасць мне не перашкода,
Калі дасць кроплю веры і цяпла,
Абы не вынішчаліся народы
І толькі б менш людская кроў цякла.

І мова мне любая да спадобы,
Абы адзін другога разумець,
Каб вынайсці прышчэпкі ад хваробаў,
Пакуль Зямлю не выкасіла смерць…

Няхай вісіць каромысла вясёлкі
Даўжэй над нашай мірнай галавой,
Каб усё, ад чалавека і да зёлкі,
Жыло!..Тады і колер кожны - свой…

© Copyright: Людмила Воронова Супрун, 2015
Свидетельство о публикации №115122607035



Сярэдняя: 4.4 (16 галасоў)

Мелодыя Радзімы
Гучыць у чужых краях.
Як быццам мой адзіны,
Забыты ўсімі птах.
У чараду не хоча,
Не ведае куды
Ляцець у гэтай ночы,
Да сушы ці вады?
Ці можа ў гэтым небе
Згубіцца паміж хмар,
Як зерне ў чорным хлебе,
І паляцець да мар,
Што звязаны з табою,
Мой мілы родны кут,
З Радзімай дарагою,
Што шчэміць сэрца тут.

© Copyright: Людмила Воронова Супрун, 2017
Свидетельство о публикации №117041508556