Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Людміла Воранава

Сярэдняя: 5 (26 галасоў)

(песня)
1
Я маці!..Я супраць вайны!
Я супраць гвалтоўства і смерці!
Я супраць таго, што сыны
Павінны да сроку памерці...
2
Я супраць палітыкі той,
Што ўзорвае землю гарматай,
Я супраць, каб звалі " Герой"
Таго, каго трэба за краты...
3
Я супраць забойстваў і здзек,
Дзіця каб расло сіратою…
Я супраць, калі - чорны снег
І дождж у перамежку з крывёю.
4
Я маці!..Я супраць бяды!
Няма даражэй мне дзіцяці,
Шчаслівая толькі тады,
Калі ёсць назваць каму "Маці"…



Сярэдняя: 4.5 (17 галасоў)

Я чытала на мове Коласа,
Размаўляла на мове дзеда,
А спявала нябёсаў голасам,
Які ліўся з крыніц сусвету.

З плачу рос і напеваў дожджыку,
З шапацення гаёў і траваў,
З галасоў ліс, ваўкоў і вожыкаў
І шумлівых лясоў, дубраваў.

З пераліваў крыніц і гоману
Птушак роднага майго краю,
З плёсаў Нарачы, хваляў Нёману,
З даўніны, што на гуслях грае.

З калаўротаў Нямігі, Свіслачы,
З бразгу коп’яў, падковаў, латаў,
З ціхіх рэчак Зяльвянкі, Іслачы,
З беларускіх народных святаў.

Са званоў над Сафіяй светлаю,
Што гучаць і між зор лунаюць.
Крыж з надзеяю запаветнаю
Над Радзімай маёй трымаюць.

Я чытала, спявала, марыла,
Каб шчасліва жылося людзям,
Каб вайна небасхіл не хмарыла.
І дай Божа! Няхай так будзе!

© Copyright: Людмила Воронова Супрун, 2016
Свидетельство о публикации №116090705374



Сярэдняя: 5 (7 галасоў)

Як пазнаць?

Ідзем мы праз свой лёс,
Нібы праз лес дрымучы,
Без сцежак і дарог
Неведама куды.
Сцякаюць ручаі:
Атрутны і гаючы...
Вось толькі, як пазнаць?
Адкуль набраць вады?

Падсцерагае звер
Вялікі, невялічкі,
І не разгледзець нам
Ні погляд, ні памер...
Вось толькі, як пазнаць
Драпежнікавы звычкі,
Каб потым прыручыць
І ён змяніў намер?

Расце так многа дрэў
З ігліцамі і лісцем,
Вялікіх і малых,
Дзе можна адпачыць...
Вось толькі, як пазнаць?
Каля якога выйсце?
З дрымучасці на свет,
Каб было лепей жыць.

© Copyright: Людмила Воронова Супрун, 2016
Свидетельство о публикации №116061204191



Сярэдняя: 3.8 (20 галасоў)

(гумар)

Яна працуе ў друку...
Даюць, напэўна, "у руку",
А дакладней, " на лапу",
Каб там не "спала ў шляпу",
Глядзела скурпулёзна -
Усё тое, што сур'ёзна -
На розум свой і погляд...
Вось весь "цэнзурны" догляд.
А розум чым памераць?
З пячаткаю паперай?
Ці сваяком, ці братам?
А найхутчэй, што блатам!
Спытала я ў гуморы:
"Дзе ж, люба, вашы творы?"
Зачырванелі шчокі
І самы - рукі ў бокі -
" У мяне другія справы",-
Адказвае рухава. -
"Я не пішу, а праўлю -
Каго хачу - зняслаўлю -
На раз раскрытыкую…"
Вы бачылі такую?