Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Людміла Воранава

Сярэдняя: 4.8 (20 галасоў)

(Прысвячаецца маёй маці Софьі Васільеўне Супрун, якая зараз жыве ў вёсцы Залацеева Гродзенскай вобласці, Зэльвенскага раёна і ў яе асобе ўсім маці, што чакаюць…)

1
Цвіце чаромшына нявестай
З духмяным водарам смугі,
Матуля зранку месіць цеста -
К палудню будуць пірагі…
2
Дзяцей чакае, мо прыедуць,
Здалёку хто, ці хто бліжэй?..
"Адкрый вароты!"- кажа дзеду,
Каб заязджаць было хутчэй...
3
Абрус дастала і талеркі,
Блішчыць, як срэбра, самавар,
Прысмакі розныя, цукеркі
І зіхаціць ўсмешкай твар…
4
Памаладзела на паўвека -
На тое - маці, каб чакаць,
Душа яе ў болі "здзекаў",
А сэрца можа адчуваць.
5
Падрыхтавалася, як трэба,
І выглядае ля варот…
Сваіх дзяцей, ў іх - патрэба -
Было калісь наадварот…
6
Павырасталі, паляцелі,
Нібыта птушкі, хто куды…
А вочы маці ўсё гляделі
На фотаздымкі праз гады…
7
І вось, вяртаемся да хаты!
Дзяцьмі завуць нас толькі тут.
Той, па-сапраўднаму, багаты,
Каго чакае родны кут…
8
І - маладыя - мы з табою,
Пакуль матулін ёсць пірог,
І пах чаромхі са смугою
Нас кліча з далечы дарог…



Сярэдняя: 5 (5 галасоў)

На самой вярхушцы клёна
Моцна каркае варона...
- Сціхні, чорная нахалка!
Перабіла крыкі галка.
- Ты чаго крычыш, дарэчы,
Напужала сваім крэчам,
Разбудзіла птушанятаў
Кыш! Ляці да свае хаты!
Не паслухала варона,
Адляцела далей з клёна
І давай лямантаваць
- Гультаі! Пара ўставаць!
ПраспіцЁ сваё сняданне,
Узаралі поле зрання
Колькі рознага дабра
Прападае там за зра…
Ёсць казяўкі, чарвячкі,
І зярняткі, і стручкі,
Нават мышка палявая
Пападаецца жывая…
Ёсць усё, на розны густ!
Скок! Сама хутчэй на куст
І за хатай назірае
Калі выйдзе тётка Рая,
Каб павесіць клін на рог,
Робіць у ім яна тварог…
Спадабаўся ён вароне
І таму крычыць на клёне.



Сярэдняя: 4.3 (6 галасоў)

Хто там стукае так спраўна?
Чорны дзяцел, або жаўна,
Лечыць елачки и сосны,
Каб шумеў наш лес дзівосны.
Не! Не ў белым ён халаце,
А ў чорным фраку, браце,
І замест чапца - барэт
Чырванее на ўвесь свет.

© Copyright: Людмила Воронова Супрун, 2015
Свидетельство о публикации №115092703481



Сярэдняя: 5 (6 галасоў)

Людміла Воранава.
1
Плывём, як чоўны ў берагах,
Над намі - ветразямі хмары…
Блакіт нябёс - адзіны дах
І абаронца ад пачвары.
2
Жыццё - вялізны акіян,
Не прадказуема надвор'е,
Грабем - ці ясна, ці туман
Вяслом, пад зоркамі сузор'яў.
3
Вятры шалёныя і змрок
Нясуць у бездань нашы чоўны,
Бывае, тонуць незнарок -
А мо знакок? Бо шлях няроўны...
4
Ніхто не ведае за чым
Прыплыў на гэты свет аднойчы,
Вось толькі кожны дзень спяшыць
Назад, у хату свайго Ойча…