Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

каханне

Сярэдняя: 4.3 (3 галасоў)

Ці здолееш жыцьця прайсьці шляхі,
Не страціўшы надзею пра каханьне?
Ці вытрываеш люду сьмех ліхі?
Забыўшы пра нясьмелае спатканьне.

Яно адно. Адзінае ў вас.
Ахвярай не павінна стаць употай,
Бо страціўшы — марнуеш, братка, час...
Заб’еш сябе надзеяй ды самотай.

Дык памятайце ж, людзі, назаўжды!
Каханьне не будуецца турботай,
Пачуцьці – правадыр сьвяты,
Напоўніць сэрцы нашыя пяшчотай...



Яшчэ не ацэнена

Ціхутка вецер хвалі гоніць.
Плывуць няспешна,думкі тояць.
Няма нікога,адзін лебядзь.
Ім яго думкі добра ведаць.
Яны з ім разам пасумуюць.
Ўсе пачуцці з глыбі адчуюць.
Як тут любіліся,кахалі.
Як шыйкі ў сэрца выгіналі.