Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

каханне

Сярэдняя: 4.2 (13 галасоў)

Ці васількі , а ці валошкі
Збіраў Васіль да самай ночкі.
Збіраў у кошык ля ракі
Для Васілісы пялёстачкі.

Яны ж свяціліся над ракой
Сваей нябёснай сінявой.
І чай пахучым стане трошкі
Калі ў ім цвітуць валошкі.

Зімой настрой падыме чай
З яго валошкі не выбірай.
Іх завары яшчэ разок
І адпраўляй у тармасок.

Яны ж табе напомняць лета
І іх цяплом будзеш сагрэта.
Васіль валошак насушыў
І Васілісе падарыў.

Трымай кавалак лета ў зіму.
Валошак цэлую карзіну.
Чаёк гарачы папівай
І Васіля ўспамінай.

Калі б не гэтыя валошкі
Не убачыў ён каханай вочкі
Якія свецяць сінявой
Нібы цвяточкі над ракой.

Калі Васіль прыносіць іх
То ў сэрцы радасць удваіх.
Гэта ж чароўныя цвяточкі
Ці васількі , а ці валошкі.

04.12.2018 Лілія Воранава (Заяц)



Сярэдняя: 4.3 (3 галасоў)

Ці здолееш жыцьця прайсьці шляхі,
Не страціўшы надзею пра каханьне?
Ці вытрываеш люду сьмех ліхі?
Забыўшы пра нясьмелае спатканьне.

Яно адно. Адзінае ў вас.
Ахвярай не павінна стаць употай,
Бо страціўшы — марнуеш, братка, час...
Заб’еш сябе надзеяй ды самотай.

Дык памятайце ж, людзі, назаўжды!
Каханьне не будуецца турботай,
Пачуцьці – правадыр сьвяты,
Напоўніць сэрцы нашыя пяшчотай...



Яшчэ не ацэнена

Ціхутка вецер хвалі гоніць.
Плывуць няспешна,думкі тояць.
Няма нікога,адзін лебядзь.
Ім яго думкі добра ведаць.
Яны з ім разам пасумуюць.
Ўсе пачуцці з глыбі адчуюць.
Як тут любіліся,кахалі.
Як шыйкі ў сэрца выгіналі.