Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

каханне

Сярэдняя: 5 (3 галасоў)

Я раніцаю твар абмыў,
Узяў ручнік і здрыгануўся:
Я ж змыў (о што я нарабіў!)
Цяпло тваіх дрыготных вуснаў...



Сярэдняя: 4.1 (9 галасоў)

Пасцель,
залітая віном,
у ёй так звабны
водар твайго цела —
найлепшы ленч,
любімы трунак днём,
апоўначы жаданая вячэра.



Сярэдняя: 4.3 (3 галасоў)

Яшчэ глыток, яшчэ уздых,
Яшчэ хапаешся за сонца.
Яшчы жывы, яшчэ не сцiх,
I ўсё ж стаiш ты пад аконцам.

Яшчэ хвiлiнка хвалявання,
Яшчэ часiна без турбот.
А потым... Разам да свiтання,
I нешта шэпча нам чарот.

Той вечар ў сэрцы ўсё ж жыве,
Ён не згубiўся сярод будняў.
Прыйдзi ж ты ранкам, па крысе,
Сустрэнь абдымкам каля студнi.



Сярэдняя: 4.6 (7 галасоў)

Патапіў этап застойны
Багна, бруд, ня даць, ня ўзяць.
Чым шырэй твае абдоймы,
Ты прасьцей цябе распяць.

Молат. Звон цвікоў у працы.
Стоп. Ня рухаць. Пастаю.
Лета. Кожнаму па срацы,
Па каханьні,па Who?You!