Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Алег Буйніцкі

Сярэдняя: 4 (8 галасоў)
Са зборніка “Гішторыі дзеда Алега”. *** Лета з унукам Міронам на Косаве. *** Прывязлі унука да мяне, на лета. Знацца, каб я тут, з ім гойсаў… І сын мой з жонкай, запіхнуўшысь ў драндулетку, пакацілі ў Мінск, ад Косава… Я сяжу на лаўцы, на двары, чашу патыліцу, й гляжу на шпінгалета… Гэта ж, каб бяды з сабою ён якой не сутварыў, трэба ж вельмі зорка прыглядаць, за ім, ўсё лета… Унук, на лета дзеду – гэта радасць… З боку, так сказаць, псіхалагічнага… А калі засуне ў рот якую гадасць, па дзіцячаскай нявопытнай прывычцы !?.. А калодзеж… Чыста пАстка… Анаконда ! Малы ж можа каўзанУцца, па цікавасці усунуўшыся мордай ! БуўтыхнЕцца, не паспееш азірнУцца ! Ля маліны крапівА… І жгу-у-учая ! Чырванеюць, гады-ягады, і вАбяць… І палЕзе ўнук, і абстрыкАецца балюча ! І нахрынт мне такое хвалявАнне нАдыць ! Парсючочак у мяне – вясёлы, жвавы… Па гароду скача цэльны дзень, як кОнік ! Ну, вядома ж, для малОга – ён, як гэты пОні… Зваліцца, каўбой, паб’ецца жа, раззява ! Граблі, вунь… Стаяць каля сарая… Ну, стаяць, і анікому жа ня пАксцяць… А тут – унучак, проста так гуляе, і наступіў… Дык яны ж унуку нос, ці лоб расквасяць ! Аглядаю двор, ў адчаі… І як малОга тут збярЭгчы ! Што тут старОму – без пячалі, тое тут малОму – недарэчна ! Певень, бач ! Ужо кругамі, вакол круціцца ля ўнука… Ладыць, калі напужАе. А калі дзяўбнЕ дзяўбУкай ! Дзе ні глянеш – падсцярога… Хоць туды глядзі… сюды… Двор – небяспЕчны для малога. Поле міннае бяды ! Падазваў к сабе унука, і пасодзіў на калені. – Ну, як у дзеда табе тутка, бедалага мой маленькі ? – Тут раздолля столькі, дзеда ! Столькі розных закуткоў ! Вывучаць – ня хопіць лета ! І – дай цвікоў мне з малатком. – Пабудую сабе хатку ! Будзеш дзед дапамагаць. А прыедуць мамка з таткай – ў хатцы буду сустракаць ! – Шчэ, змайструй мне самакатку, каб за пеўнікам ганяцца ! І сядло – на парасятка. І пойдзем ў лес – паглЕдзім зАйцаў ! – Зладь яшчэ мне, дзеда, вУду ! Нацягаю карасёў ! І пабег: – Бадацца буду – у суседзяў ёсць казёл ! Я стаю ля агарожы, як абмякшы капялюшык… І тут, суседка, асцярожна : – Стары, нешта занядУжыў ? Распавёў свае пячалі… А суседка – рагатаць ! – Стары, ты калі быў мАлы, бедакурыў – не паспявАлі цябе драць ! – Шышкі, драпіны, фінгалы… Колькі ж ты тварыў прыгод, і быў такім ты фулюгАнам ! А, вось – дажыў да гэтых год. І падумаў я, то – праўда, ўспамінаючы дзяцінства… Бо, дзяцінства – гэта Радасць ! А што за радасць без шкадлінства ! Калі што, там… Пэцкну ёдам… І няхай ён – як, куды… І няхай пакрыху шкодзіць ! Толькі б – не было б бяды… Таму – буду паглядаць… Зорка ! Але, ўпОтай… Трэба ж шчасця ўнуку даць – шчасця пОўнага, ў ахвотку ! *+* 27 лютага 2014 г. У Мінску, уначы, на лоджыі… успаміны… **(знацца – чтобы значит; драндулетка – автомобильчик(деревенский жаргон); патыліцу – затылок; калодзеж – колодец; пастка – капкан; па цікавасці – с интересом; азірнУцца – оглянуться; вабяць – привлекают, манят; хвалявАнне – волнение,беспокойство; вядома ж – понятно же; ня пАксцяць – не пакостят; ў адчаі – в отчаянии; збярЭгчы – уберечь; недарэчна – неуместно; ладыць – ладно; калі напужАе – если испугает; дзяўбнЕ – клюнет сильно; дзяўбУка – клювище (местячковый жаргон); падсцярога – подстерегающая опасность; небяспЕчны – опасный; вывучаць – изучать; ня хопіць – не хватит; цвікоў – гвоздей; шкадлінства – детские вредности; але, ўпОтай – но, скрытно; ў ахвотку – в охоту). Nike


Сярэдняя: 4.9 (105 галасоў)
...люблю дзяржаву я?.. Ды не... Любіць яе мне неахвота... Я ж — на Радзіме нарадзіўся... На ёй дзяцінствам сваім рос, юнацтвам — там жа жыў, і сталасцю — пахаў да поту. ...люблю дзяржаву я?.. Ды не... За што любіць яе, зямляк мой і сусед мой любы?.. На гэты час, калі я ўжо дзядуля, і ўклаў ў дзяржаву ўсё жыццё сваё, яна, на старасць мне, дае ў прыбытак — дулю... ...люблю дзяржаву я?.. Ды не... завошта ж мачаху любіць скупую, якая з раніцы да ночы нас няўстанна гне, папрокамі пустымі даўбае, ды й, брэша... брэша... ...як любіць такую?.. ...люблю дзяржаву гэту я?.. Ды не... ...дзяржава для мяне — нікчэмны гук... Дзяржавай у мяне — мая матуля, жанчына-жонка, дзеці, ўнучка, ўнук... Мне з імі, як з Радзімаю, ўтульна... ...дзяржава ж для мяне — нікчэмны гук... Усё нашчадкі ёй прыпомняць... Не! Не люблю дзяржаву я! Яна Радзіму нашу — душыць, як змяя... За гэту мачаху перад суседзямі — саромна...Nike


Сярэдняя: 4.2 (24 галасоў)
Мой Родны Кут, ты мне — нямілы... Любіць цябе — не маю сілы... За працу нашу — нам грашы — даюць... Прыбытак з працы — у свой кішэнь кладуць... Краіна — ёсць... пабачна гэта й дураку, але ж — Радзіму скралі... Наш пэнсіён за працу доўгую — падачка жабраку, каб не адразу помер, далі... А хочаш крышку лепш пажыць — павінны дед і бабка — зноўку спіну гнуць... Бо “разрашыў” цягнуць ярміну— лямку, пакуль не звалімся ў “ямку”... Адна надзея — на дзяцей... Ня йдзіце ў халопы! Вы — з Людзей! Не змогуць зноў, як нас, у лапці Вас абуць! ...адна надзея на дзяцей... Глядзіш, яшчэ Злыдню і ў нос дадуць... Я веру — Ўнукі Родны Кут вярнуць! Верасень 2010New Nike Shoes


Сярэдняя: 4.9 (74 галасоў)
26 cакавіка 2011 года. ***Учора ганарыўся Шурка, тым, што так народ Свой напужаў, што той, як мышка – на пячурцы сядзеў, ці на тахце ляжаў ... ... ага, пайшлі – а там паб’юць да боляў. а могуць нават і забіць ... і не пайшоў Народ на дзень Вялікай Волі да Коласа з Купалам – … кветкі палажыць ... ... але чагош тады ?.. навошта ... у Мінску паліцаяў столькі сабраў… ля парку,.. ды ля Плошчы ?.. і стала Шурыку няёмка ... Навошта ж гатаваўся,.. палкі-ёлкі ?... Вось і задумайся, Ляксандр ... Мо, не народ Твой напужаўся, а ты – перапужаўся сам ... а мо, аб’еўся ты бялёнкі ?.. Зусім ты звар’яцеў, Ляксашка ... Народ – за “быдла”, за кароў ... Хто сам такі ?.. Супраць Народу – клоп ... букашка , якая смокча чалавеччу кроў ... Ўсё абяцаеш, абяцаеш… што, хутка лепей будзем жыць ... і - верыш ! ?.. што Народ цябе кахае ... куды ўжо “лепей” ! Далей ўжо – няма кудыць ! А вы, хлапцы у рознай хворме ... Цвятучыя, крапкі і здаравы ... Не бачыце, над вамі ахвіцэрам – хворы ... ... то, можа хворыя і вы ?.. Глядзіце,.. хутка ж распагодзіцца ... Ці вас ражаў не татка з мамкай ? Вы што ж з СВАіМ НАРОДАМ робіце ! Як быццам вас зачалі - міліцэйскай палкай ... Нядобра, Шурык ... ой жа, як нядобра ... А Філарэт табе – не дапаможа – глядзіце, атэіст красціцца ў Саборы ... Ляксандра, не ў Саборы БОЖА ! А БОГ – Ён, Шурык, усё прыпомніць ... Цераз НАРОД. Цераз ЛЮДЗЕЙ. НАРОД жа табе кажа: -Шурка, хопіць ! А ты НАРОД НЕ СЛУХАЕШ ... ... зладзей ... 26 cакавіка 2011 года. NIKE AIR JORDAN